Bu sayfada göze çarpan bir iki nokta var. Güzide kitap kızlarla erkeklerin beraber oynayamayacağını, ve fakat kızların da kendi aralarında oynayabileceğini anlatmış. Hiç uzun eşek oynayan kız gördüm mü hayatımda? Hayır. Sayışma ve alışma kelimelerine de değinmeden geçemeyeceğim. Yastık bizde hiç öyle sayışma ile belirlenmezdi, birini zorla yastık yapardık. Alışma konusunda da belki atışırdık adımlarla ama alışma tabirini bilemeyeceğim.

Bir diğer nokta da yaş  sınırı koyulması. Dikkat, 7 – 25 yaş! 26′dan gün alanlar oynayamaz! 18′i geçtikten sonra zaten uzun eşek oynayan erkek sayısında büyük düşüş olduğunu düşünüyorum. Üniversite ortamında uzun eşek oynayan bir erkeğin daha sonra kız tavlama konusunda hayatının geri kalanında ne derece başarılı olabileceğini hepimiz biliyoruz…

İkinci sayfa:

Şimdi, öncelikle ilk fotoğrafta yastığın surat ifadesine bakalım. Ve yorum yapmadan geçelim. Çoluk çocuk netekim. Sonra, açıklamalarda ne demiş, oyuncular “yastığa yanaşır”. Yememiş tabii “Eğilen takım kafasını yastığın ve birbirlerinin apış arasına sokup iyice iteler ki destekli olsun” demek. Sonra oluşturulan nizam hızlıca geçiştirilmiş ve karşı takım atlar falan diye bitirivermiş.

Halbuki bu işin tekniği, taktiği var. Tavsiye versene biraz. Mesela atlayan takımın en zayıf elemanı önce atlar ki en uzağa gitsin. Ya da atlayan takım karşı takımın en zayıf oyuncusuna yüklenir, herkes oraya atlar ki çöksün eşek. Bu işin bir sürü tekniği var arkadaş! Benim uçarak yastığa çarpan arkadaşlarım vardı, sonra gaza gelip pantolonunu yırtanlar…

Kızım oynar mı bu oynu bilmiyorum, sanmıyorum. Oğlum oynar mı? Amerikada büyürse oynamaz, oynayacak ortam bulamaz. Amerikalı bir arkadaşıma gösterip anlattım, dedim biz böyle büyüdük, artık benimle pek konuşmuyor. Türkiye’de büyürse oynar, zorla oynatırım, ben de dahil olmaya çalışırım ama sanırım yaş sınırından dahil olamam.

Bu serinin sonu bitmez, dikkat ettiyseniz Uzun Eşek sayfa 277 de! Yani elimde 250 sayfayı aşkın oyun var!

Yavaş yavaş, parça parça aktaracağım.

Anneanne: Tayga  sana aldığım tren nerde?

Tayga: Kırdımmm.. (Nedense cümle sonundaki kelimenin son harfini her seferinde ısrarla uzatıyor)

-NE? KIRDIN MI?

-Kırıldııı..

-Ha sen kırmadın kendisi kırıldı yani. Peki tamam o zaman sana yenisini alırım.

-Tren alalımmmm.

-Tamam evladım ben sana tren alırım yine.

-Hadi tren alalııımmmm..

-Haydaa bu saatte nerden buliim ben sana tren?

-Ama tren alalıımmmm:(

-Hay Allah keşke söylemeseydim, tamam alacam ama şimdi alamam.

-Ama… ama…

Tayga ağlama moduna girmeden hemen kendisine bir “Ama babacım bak pencereden dışarı noolmuş,hava kararmıış,akşam olmuuş,oyuncakçı kapanmıış,o nedenle şimdi tren alamayız ama anneanne sana daha sonra alacak tamam mı?” konuşması yaparak ikna ettik ve sakinleşip diğer oyuncaklarıyla oynamaya devam etti. Anneanne ise çocuğu heveslendirdiği için üzülmüştü, ben de teselli etmek için “Boşverin unutur gider” demiştim. Aradan neredeyse 2 hafta geçti ve bu süre boyunca Tayga hiç treni sormadı. Dün akşam yılbaşı gecesi anneanne elindeki hediye paketini Tayga’ya uzatıp “Bil bakalım sana ne aldım” dedi ve Tayga daha paketi açmadan  “TRENNN” diyince hepimiz şok olduk… Kendisine verilen sözü unutmamış, sabırla beklemiş ve bu süre boyunca da hiç bahsini açmamış meğer. Anneanne direk bana dönerek “Hani unutur giderdi? İyi ki seni dinlememişim de almışım çocuğun hediyesini” dedi ve bu gerçek suratıma bir tokat gibi patladı: Sırf sakinleşsin diye öylesine söylenmiş/verilmiş sözleri biz unutsak bile onlar hiç unutmuyor ve bize çaktırmasalar da hep gerçekleşmesini bekliyorlar. Çok acayipmiş arkadaş çok…

Islak mendil kabasını alıyor ama yeterli diil.

DENEY 2

Kolonya büyük ölçüde başarı sağladı ama duvardaki boyayı da ağarttı.

DENEY 3

Domestos bu saydıklarımın üzerine ekstra bir fayda sağlamadı.

SONUÇ

Silinebilen plastik boya (duvar) üzerindeki lekeler alkolle çıkıyor ancak yağlı boya (kapılar) üzerindeki lekeler ömürlük.

Amacım misafir yazar olarak çocuklarımızın pek hoşlanarak izlediği çizgi filmleri, okudukları kitapları değerlendirmek, yorumlamak ve incelemek. Bir nevi okuYORUM, izliYORUM şeklindeki seviyesiz köşe yazıları gibi yani.

İlk yazım hakkında bir uzman görüşüne danıştım. Kardeşim okul öncesi eğitim eğitimi almış ve şu aralar kendi Özel Eğitim okulunu açmak üzere olan bir eğitimci (soru: Türkçe kurallarına göre bir cümlede en fazla kaç kere eğitim denebilir?). Dedim ki;

“Kahramanımız takriben 4 – 6 yaşları arasında, kendi dünyasında yaşıyor. Yeri geldiğinde hayvanlarla konuşuyor, hayvanlara danışıyor ve hayvanların onun hakkında düşünceleri olduğunu düşünüyor. Bunun yanı sıra kafası karıştığında mobilyaları ile konuşup onlardan yardım istiyor. En olmadı televizyona gidip kafasını karıştıran, ya da yeni öğrendiği bu konular hakkındaki kanalı açıyor (yani böyle TV kanalları olduğuna inanıyor). Arada bir de anlaşılmayan, manasız cümleler kuruyor.”

Bu anlattıklarım üzerine kardeşim şöyle sorular sordu

“Ailesinde travma yaşamış mı? Ne zaman yaşamış? Anne-Baba beraber mi? Ailede şizofren vakası var mı?”

Sonuç olarak geldiği nokta eğer şizofren geçmişi varsa çocukta şizofren başlanıcı olabilir. Eğer travma sebebi ile ise bu davranışlar, o zaman ciddi tedaviler gerekecektir; ailenin de tedavi görmesi gerekir.

Gelelim karakterimize, eğer benim gibi “Baba sen de otur, benimle seyret!” diyen bir çocuğunuz varsa zaten kimden bahsettiğimi anlamışsınızdır. Yok eğer benim çocuk melek, kendi takılıyo ne izliyo hiç bilmiyorum diyorsanız ben söyleyeyim, yukarıdaki karakter milyonların sevgilisi Elmo!

Balıkla konuşan, çekmecesinden medet uman, televizyondan pijama kanalı açan karakter Elmo. Anlattığım karakterin Elmo olduğunu söyleyince kardeşim “Hadi ya!” dedi. Çünkü bu işin gelişimde bir sürü yan etkisi var. Çocuk bi kere balığa fikir danışmanın doğru olduğunu düşünecek, çekmece ile fikir teatrisinde bulunacak falan. Sonra okula başlayacak. Elmo sağolsun ayakkabı giymeyi, renkleri bilecek. Ama öğretmen “Evet çocuklar, sarı ile kırmızıyı karıştırınca ne renk elde ediyoruz?” diye sorunca, eğer Elmo’nun o bölümünü izlememişse şöyle cevap verecek “Örtmenim ben bi çekmeceme sorim geliyorum!”

Geçenlerde amerikada araştırma yaptılar, Sünger Bob izleyen 4 yaş altı çocukların beyin aktivitelerini takip ettiler. İzlerken ve izledikten bir süre sonra beyin aktivitesinin yavaşlayıp, durduğunu tespit ettiler. E bence Elmo da çok farklı değildir detaylı araştırsak.

Fuarda acayip eğlendi,bütün traktörlere bindi,hiç dönmek istemedi,biz de yorgunluktan bayılıncaya kadar gezdirdik elemanı.

Son günlerde bir de tren sevdası başladı. Daha doğrusu lokomotif. Tren garı bizim eve çok yakın,geçenlerde “traktörleri bu kadar seviyorsa trenler de ilgisini çekebilir” diye düşündüm ve bi götüreyim dedim. Aynen tahmin ettiğim gibi resmen büyülendi. Trene bindi, içini baştan aşağı gezdi (hatta o sırada tren hareket edince ben bi panikledim aha Mersine filan gidiyoz galiba diye ama neyse ki 15-20 metre sonra durdu,biz de hemen indik). Fakat enteresandır trenin en başına gidip de lokomotifi görünce “vaaaay,işte bu yaa,vagon da neymiş,esas olay burda” dercesine hayran gözlerle kitlendi. Bizimkini gören makinist lokomotiften kafasını çıkardı “getir babası getiir” diye baardı,ben de Tayga’yı kucakladığım gibi hop atladık lokomotife (bu sayede ben de ilk defa bi lokomotif içi gördüm,hiç de öyle dışardan göründüğü gibi köhne diil içi,bayaa elektronik göstergeler filan var bisürü).

Durum böyle olunca biz de son 1-2 haftadır garın müdavimi olduk. Demiryolları personeliyle de kanka olduk tabi kaçınılmaz olarak. Bu arada ben de öğrenmiş oldum ki Adana Demir Spor demiryollarının futbol klübüymüş.

(So?)

Pekii, mükemmel gibi görünen bu plandaki eksik olan nokta ne? Böyle bir davranış kalıbıyla çocuğun kendi hakkını savunmasını nasıl öğretebileceğimi bilmiyorum,işte eksik nokta burası. “Artık onu da kendisi öğrenir büyüyünce” diyerek kendimi avutuyorum ama içim rahat diil.

Bu arada çocuğun dişleri tamamen çıkmış olmasına rağmen ısırma huyu bitmedi gitti.Konudan konuya atladım ama sırtımdaki acı bu konuyu açtırdı bana. Dişlerini sırtıma nasıl geçirmişse enfeksiyon kapmış,ısırdığı yer balon gibi şişti, sırt üstü yatamaz oldum.Dişleri çıksa da kurtulsak diyoduk şimdi de diş fırçalama sorunsalı baş gösterdi. Kat-iy-yen fırçayı ağzına sokmuyor,Colgate’in +2 çocuk macunundan aldık,eser miktarda fırçaya sürüyoruz,onun hatrına fırçayı ağzına sokuyor ama üstündeki macunu yalayıp bitirince hemen geri çıkarıyor. Bu macun yutma meselesi beni ziyadesiyle endişelendirmeye başladı ve araştırınca tamamen bitkisel içerikli bebek macunları olduğunu ve onları yutmasında sorun olmadığını öğrendim.Bakalım onun tadını da beğenecek mi (to be continued).

(O kadar söylediğimiz halde gene “ki” yi birleşik yazmışlar.)

 Resim-1

giymeye çalışırken babası kendisini uyarır:

-Evladım onlar ters duruyo,çevir de öyle giy.

Tayga da aldığı komutu aynen uygular (bkz.Resim-2)

      Resim-2

“Bilenler bilmeyenlere anlatsın” düsturunu kendisine hayat felsefesi edinmiş güzide site EN BABA BLOG, Denizatı Tatil Köyü gözlemlerini tamamen objektif bir bakış açısıyla siz değerli okuyucularına aktarmayı kendisine en kutsal görev addetmiş, deneyimlerini iyisiyle kötüsüyle sizlerle paylaşmayı (bu cümle çok uzadı,ben sonunu toparlayamiycam galiba…aslında biraz uğraşsam toparlarım ama ne gerek var,yabancı mıyız… ahan da cümleyi bitirmeden bu paragrafı ve hatta bu parantezi de burada kapatıyorum,kapatıyorum,kapaat-tım)

ORMAN

Şimdi öncelikle tesisin çok yoğun bir fıstık çamı (pinus pinea) ormanı içinde kurulu olması harika bişey. Bu sayede günün her saatinde heryer gölge ve serin. Bütün odalar bungalow şeklinde ve ağaçların arasında dağılmış durumda. Bu arada sıcaklık konusuna gelince, bize “Haziranda gitmeyin soğuk olur, Gümüldür’ün denizi karpuz çatlatan olarak da bilinir” dediler, biz de karpuzumuz çatlamasın diye Temmuz’da gittik, hakkaten de geceleri üşümediğimiz gibi dev çam ağaçları sayesinde gündüzleri de hiç sıcaktan bunalmadık. Neyse efenim, Tayga’nın uykusu çok hafif olduğundan havuzbaşı eğlencelerinden ve gürültüden uzak olsun diye düşünerek havuza en uzak odayı istedik. Ama meğer “havuza en uzak oda=karayoluna en yakın oda”ymış. Geceleri kamyon sesi daha da rahatsız eder diye ortalardan bir oda tercih ettik. Gitmeyi düşünen olursa not alsın: Tesisin en güzel odası 128 no.lu oda. Hem karayolundan, hem de havuzdan uzakta,ayrıca koridorda kaldığı için günün her saati tatlı bir esinti hakim.

ÇİM

Tesisin en karakteristik 2. özelliği ise çok geniş çim alanlara sahip olması. Bir Denizatı geleneği olarak aileler sabahın köründe gidip şezlong alıyor ve çimlerde boş bulduğu bir yere koyup üzerine de havlu atarak orayı sahipleniyor. Gerçekten de çimlere yayılmak, tüm gün ağaçların gölgesinde serin serin yatmak insanı çok dinlendiriyor. Aileler çimlerde takılırken çocuklar da birbirleriyle kaynaşıyor,çimlerde oynayıp neşeyle eğleniyor. Çocuklar genelde toprağa basar vaziyette olduğundan olsa gerek pek fazla kuduran, histerik çığlıklar atarak oradan oraya koşuşturan çocuklar görülmüyor. Genellikle ortam sakin ve huzurlu oluyor.Tayga’nın en sevdiği çim aktivitesi “hortumla ağaçları sulama” oldu. Zaten heryerde hortumlar var, geceleri sulamada kullanılan bu hortumlar gündüzleri çocuklar ve onların sabırlı aileleri için güzel bir eğlence aracına dönüşüyor. Zaten Tayga hortumu görür görmez tam bir görev adamı olduğundan hemen alıp ilk gördüğü ağacı sulamaya başladı. Bizim de tüm günümüz “Orası fazla göllendi, biraz da şu ağacı sula babacım” uyarılarıyla geçti.

ÇOCUKLAR

Tüm bunlardan öte tesisin en çok tercih edilme sebebi çok fazla çocuk olması. Biz gittiğimizde çocuksuz tek bir aile bile yoktu, “çocuksuz geleni dövüyolar” desem abartmış olmam sanırım. Çok fazla çocuk olmasının doğal bir sonucu olarak sizin de çocuğunuz muhakkak kendi yaş grubundan birilerini bulup kaynaşabiliyor. Tayga bile çok asosyal bir çocuk olmasına rağmen kendisinden 1 yaş büyük İstanbul’lu Onat abisiyle 1 hafta boyunca pek bir eğlendi. Tatilden döndükten sonra da sordu durdu.

-Notaa?.. Notaa?

-Onat İstanbul’da babacım. Ayrıca Nota diil, Onat!

-Notaat?

PLAJ

İnternette okuduğum yorumlardan birisinde tesisin denize çok uzak olduğu yazıyordu. Bu yorumu yazan arkadaşa buradan seslenmek istiyorum: El-insaf, otel denize resmen 0 (yazıyla sıfır). Daha yakın olması için denizin içine bikaç bungalow atmaları lazım, o derece yani. Plaj mavi bayraklı, temiz ve gerçekten kum. Bazı otellerin reklamında kum plaj yazıyo, bi gidiyosun bildiin kayalık. Burası kumdan kaleler yapmak için mükemmel bir plaja sahip.

TRANSFER

Denizatı’nı tercih etmemizin sebeplerinden birisi de sizi havaalanından alıyor olmaları. Daha önce gittiğimiz Side tatilinin saatler süren havaalanı-otel yolculuğu ile başlaması bayaa bi moralimizi bozmuştu.O nedenle bu havaalanından alma, giderken de geri bırakma hizmeti süper bi rahatlık. Bu arada havaalanı demişken size bi ipucu daha:uçuştan 24 saat önce internetten on-line check in yaparsanız en ön sıradan koltuk alabilirsiniz. Şimdiye kadarki tüm yolculuklarda biz öyle yaptık ve Tayga çok eğlendi,yol boyunca hiç sorun çıkarmadı,çünkü ön sırada kendisine geniş bir oyun alanı tahsis ettik ve paso badem yiyip arabalarıyla oynadı.

ANİMASYON

Çocuk animasyonları bence gayet iyiydi. Gün boyu Nuran ablaları çocuklara boyama,dans,vs. aktiviteler yaptırıyor, akşam saat 21.30′da da çocuk diskosu başlıyor.İşte orası tam bir enerji patlama noktası, bütün gün çimlerde veya plajda sakin sakin oynayan çocuklar orada delice kudurup tüm kurtlarını döküyor.İyi de oluyor çünkü sonrasında yorgunluktan bitap düşüp sabaha kadar mışıl mışıl uyuyorlar.

Tesisin son artısı da 10 dakika yürüme mesafesinde Migros olması. Yanınızda fazla bebek bezi götürüp kendinize yük yapmayın,ordan alırsınız.

Eveet,bunlar tesisin güzel taraflarıydı. “Aman ne güzelmiş” demeyin hemen çünkü şimdi de eksiler geliyor:

Bi kere yemekler oldukça kötüydü. Ben ki dişimin kestiği herşeyi yiyen bir adam olarak 2 gün aç kaldım,o derece yani. Sulu et yemekleri resmen kokuyor ve çok ağır. Okul yemekhanesi mantığıyla bir gün önceden kalan yemekleri birbirine karıştırıp önümüze yeniymiş gibi koydular ya en çok ona bozuldum.Bir gün pilav ve ıspanak, ertesi gün pirinçli ıspanak, bu ne be!.. Allahtan hergün ızgara köfte ve pide de çıkıyordu da taze taze onları yedik. Çocuklu ailelerin bu kadar çok tercih ettiği bir otelin yemek listesinde çocuklara özel bişiler olmaması da ayrıca hayret verici bir işletme hatası. O nedenle gitmek isteyenlere 2. not: Çocuğunuzun sevdiği ve tatil süresinde dayanabilecek bişiler varsa (nebliim, kraker, bisküvi filan.. mesela Onat 1 hafta boyunca eti cici bebe muzlu bisküvisinden yapılma mama yedi. Tayga da paso eti cici bebenin kıtır ekmeğini…teşekkürler eti cici bebe), ondan yanınızda bolca götürün.Yemeklerle ilgili bir şikayetim de çok saçma saatlerde yemek verilmesi ve bu saatlere asla uymamaları. Örneğin akşam yemeği saat 19.30′da, tüm gün yorulan çocuk o saatte kurt gibi acıkmış oluyor, tam yemek saatinde restorana gidiyosun seni kapıdan geri çeviriyolar: Yemek daha hazır diil. Restoranın önü kalabalıklaşmaya başlıyor, açlıktan ağlayan çocuklar ve sabrı taşmak üzere olan anne-babalar kapıda birikiyor,en sonunda asker olduğunu tahmin ettiğim bir baba patlıyor ve personeli haşlıyor. Peki birşey değişiyor mu? Hayır,aynen devam. O nedenle siz bu yemek saatlerine kafadan bi 10 dakka ekleyin ve programınızı ona göre yapın.

Son şikayetim de temizlik konusunda. Tabaklar hep yağlıydı ve üzerlerinde parmak izleri vardı. Ayrıca yemekte balık çıktığının ertesi günü bütün tabaklar balık kokuyordu. O nedenle burada 3. notu verelim: Çocuğunuzun tabak-çatalını yanınızda götürün. Oda temizliği konusunda bir yorum yapamiycam çünkü Umay temizlikçiyi odaya hiç sokmadı. Başkalarının tuvaletini temizlediği bezle gelip bizimkini temizler mi acaba endişesiyle kendi odamızı Domestosla kendimiz temizledik, hergün sadece temiz havlu aldık o kadar.

Bu arada söylemeyi unuttum,tesis herşey dahil diil, 3 öğün açık büfe. Gerçi Gümüldür’de herşey dahil otel de pek bulunmuyormuş zaten.

Yaa,işte böyle sefkili okuyucu, her ne kadar eksileri olsa da bence genel ortalamada bayaa iyi bi tesis. Tayga çok eğlendi, öyle olunca da bizim tüm çektiklerimize değdi.Aslında daha anlatacağım bisürü bişiler vardı ama unuttum şimdi, uyku da bastırdı aniden. Ben gidip uyiim şimdi,daha sonra aklıma gelirse güncelleme yaparım,olur di mi?

Bu yazımı uyku sersemliğinin getirdiği bir şarkı ile kapatmak istiyorum:

Su gelir güldür gümüldür,gel de yar beni güldür.

Akşamları saat 21.30′dan sonra hafif uyku sersemi olmaya başlayınca çok tatlı oluyor,sarhoş gibi herşeye gülüyor,koltuklarda zıplıyor, yürürken yalpalıyor, bi taraftan da çok eğleniyor. Ama bu eğlence uzayınca genelde tadı kaçıyor,bu sefer de herşeye ağlıyor, bir türlü uyumuyor. O nedenle o sarhoşluğun ortalarında bi yerde hemen banyoya sokuyoruz, yıkayıp cumba yatak uyutuyoruz.

Geçen pazar akşamı uyku sarhoşluğunun başlarında yatağa çıkmış “Heryer Mavi” adlı oyununu oynuyordu. Bu oyunun kuralları çok basit:Kafana mavi bir pike/çarşaf/vs. geçireceksin ve histerik çığlıklar atarak “HERYER MAVİİİ…HERYER MAVİİİ” diye ordan oraya koşacaksın. Tayga’nın en iyi oynadığı ve en sevdiği oyunlarından birisi olan “Heryer Mavi”, yatak üstünde ve uyku sersemiyken oynanmaya kalkınca bizim eleman cumburlop yere yuvarlandı. Zaten çok hareketli bir çocuk olmasının yan etkisi olarak sıklıkla düştüğü için biz önce yine basit bir düşme vakası sandık. Fakat düştüğü yerden kalkmaya çalışırken sol kolunu kıpırdatamadığını görünce telaşlanıp hemen acile gittik. Biz bu durumlarda hep Başkent Hastanesi’ne gideriz. Doğum da Başkent’te olmuştu zaten,odur budur müdavimiyizdir.

O gece Başkent’in acilinde tüm doktorlar ölümcül bir hastaya müdahele etmekte olduğundan kimse bizimle ilgilenemedi. Aslında biraz daha bekleseydik belki bizi de alacaklardı içeri ama beklemeye sabrımız olmadığından Acıbadem’e gitmeye karar verdik.

Biz Acıbadem’e varana kadar Tayga elini,kolunu,parmaklarını oynatmaya, birşeyleri tutmaya,çekmeye,itmeye yani elini-kolunu gayet normal kullanmaya başlamıştı.Oradaki doktor da muayene sonrasında “Hiçbir şeyi yok, sadece kolunu incitmiş, kırık veya çatlak olsaydı kesinlikle elini-kolunu kıpırdatamazdı, böyle sakin durmazdı,acı içinde ağlardı. O nedenle röntgene gerek yok, ağrısı 1 hafta kadar sürebilir, bu süre içinde pedifen türü bir ağrı kesici verin,başka hiçbişeye gerek yok” dedi. Biz de “koskoca doktor bizi yanlış yönlendirecek değil ya, gerekli olsaydı röntgen çekerdi herhalde” diye düşündüğümüzden film konusunda hiç ısrar etmedik ve gönül rahatlığıyla eve gittik.Tayga da zaten çoktan sakinleşmişti,eve döner dönmez de uyudu.

Ertesi gün kolunda belli-belirsiz bir şişlik vardı ve oraya bastırınca “uf” diyordu. Umay’ın doktor ablası Börte’yi aradık ve bize “Yaş ağaç kırığı olabilir, ortopediste götürün” dedi. Yaş ağaç kırığı, bebeklerde ve küçük çocuklarda görülen, normal bir kırık gibi acı vermeyen ve çocuğun hareketlerini engellemeyen bir kırık türüymüş. Biz de hemen Başkent’ten randevu aldık ama onlar da perşembeye kadar doluymuş. Açıkçası çocuğun ağrı-sızısı olmadığı ve hareketlerinde hiçbir anormallik olmadığı için muayeneyi daha erken bir tarihe aldırmak için fazla bir girişimde bulunmadık .Ne de olsa Acıbadem’deki doktor bize kesin bir dille “içinizi ferah tutun,kesinlikle çocuğunuzun hiçbir şeyi yok” demişti.

Neyse efendim,muayene günü geldi,gittik Başkent’e, pediatrik ortopedist doktorumuz ilk muayenesinde “Çatlak olabilir,bi film çekelim” dedi. “Çatlak olabilir”i duyunca biz bi telaşlandık ama “Yok canım,olamaz,öyle olsa diğer doktor neden bizi çocuğun iyi olduğuna ikna etmek için o kadar uğraşsın ki?” diye düşündük. Biz hala laylaylomlardayken röntgen doktora bi geldi “Kolda kırık var,hemen alçı odasını hazırlayın” dedi. Umay’la ben ağzımız açık birbirimize bakakalmışken 1-2 dakika içinde apar topar çocuğun kolunu alçıya alıp,boynuna da askısını takıp kucağımıza verdiler. Herşey o kadar hızlıydı ki insan gerçekliğine inanmakta zorlanıyor. Bu 2 dakika boyunca Tayga hiç sesini çıkarmadı, doktor amcası ile gayet işbirliği içinde kolunu uzattı ve sakince bekledi.

Çocuğu o halde görünce insanın hem içi parçalanıyor, hem de “bu çocuk şimdi nasıl uyuyacak? nasıl yıkiycaz? nasıl oyun oyniycak? bu alçı ne kadar duracak? herhalde en fazla 2-3 gündür” diye düşünmeye başlıyor. Bir de üstüne doktor “2 hafta sonra gelin alçıyı çıkaralım” deyince “NE??? 2 HAFTA MI?” diye bağırası geliyor insanın. Ama şöyle bi düşününce “çok şükür sadece 2 hafta”…

Tüm bu karmaşa sırasında doktora soramadık ama sonra kafamız yerine gelince ilk sorduğumuz soru “Kırıldığı gün alçıya alınsaydı daha mı iyi olurdu,yoksa birşey farketmez miydi?” oldu. İçimden “Lütfen bişey farketmezdi de doktor,lütfenn” diye dua ederken adam buğulu gözlerle kemikte 5 derecelik bir açı bozukluğu oluştuğunu,ilk an alçıya alınsaydı muhtemelen bu bozukluğun olmayacağını söyledi. İşte o an uçarak Acıbadem’e gidip önce o doktoru bulup ağzını burnunu kırmak, sonra da hastaneyi tahliye edip ateşe vermek istedim.Doktorumuz her ne kadar “O kadar da önemli bir bozukluk değil bu, zamanla düzelir” dediyse de biz şimdi ciddi ciddi Acıbadem’e dava açmayı düşünüyoruz. Dur aklıma gelmişken ben şu avukat arkadaşı bi ariim.

Tayga’nın kolu nasıl kırıldı?

Yücel ailesi Acıbadem Hastanesi’ne neden dava açmaya hazırlanıyor?

Hepsi aaazsooraa…

-Nintendo 3DS (Ben dün Realde gördüm, hakkaten de gözlüksüz 3 boyut çok acayipmiş.)

-Traş makinesi (Bu da hızına yetişilemeyen bir sektör.Benim tavsiyem ıslak-kuru traş edebilen, yıkanabilen, tasarımı-rengi güzel bişiler. Tercihen Philips veya Braun)

-Özel tasarım t-shirt veya ayakkabı. (T-shirtün 2 alternatifi var, 1.si Polo Garage mağazalarından özel tasarım t-shirt yaptırabiliyosunuz, 2.si ve daha ekonomik olanı ise Matrak .Yaptığınız t-shirt tasarımını adamlara mail atıyosunuz, o tasarımı t-shirte basıp size kargoyla gönderiyolar, güzel hizmet. Ayakkabı için ise benim bildiğim tek alternatif Converse. Ana sayfasındaki Create bölümünden istediğiniz Converse modelini seçip şurası şöyle olsun, burası böyle olsun, tabanı şu renk olsun, üzerinde “Babalar Günün Kutlu Olsun” filan gibi bişiler yazsın şeklindeki tercihlerinizi belirliyorsunuz ve tamamen sizin tasarımınız olan ayakkabınızı 60-70 dolar gibi bi ücrete size özel olarak üretiyorlar,üstelik sanırım Türkiye’ye shipping olayı da var)

-Televizyon koltuğu (tercihen La-Z-Boy…hastasıyım)

-Masa üstü resmi, duvar tablosu veya film/sanatçı/takım posteri (şöyle güzel bi çerçeve içinde)

-Saat (babanın tarzına göre klasik veya spor bişiler. benim tercihim Swatch)

(Ortadaki güzelmiş)

-Güzel bir pazar kahvaltısı (yanında gazete ve pazar eki)

-Bakım kremi (traş sonrası cilt bakım kremi olabilir, yaşlılık etkilerini bilmemne yapan bişiler olabilir…)

-Müzik veya spor aleti (gitar, elektronik drum set, koşu bandı,eliptik bisiklet, vs.)

-Gözlük (güneş gözlüğü genelde babaların araba filan kullanırken her zaman ihtiyaç duyduğu ama hep almaya üşendikleri bişeydir)

UZAK DURULACAKLAR

-Hediye kartı/çeki (“git kendi hediyeni kendin al,uğraştırma beni” demenin nazik yolu)

-Üzerinde isim yazılık bileklik (yorum bile yapmak istemiyorum)

Daha önce sair defalar tekrarladığım üzere babalar gününün bir para tuzağı olduğunu düşünsem de “illa ki bi hediye alacam” diyorsanız umarım bu öneriler işinize yarar.

Seneye yeni bir “Babalara hediye önerileri” yazısında daha görüşmek üzere…

-Bir bardaktan diğerine su aktarma oyunu her seferinde üstünü başını ıslatması ile sonlandığı için artık su yerine mercimek dolduruyoruz bardağa. Tabi bu oyun da genelde mercimeklerin her tarafa saçılması ile sonlanıyor. Ne kadar toplamaya çalışsak da halının arasına girenlere ulaşamıyoruz. Şakasever temizlikçi ablamız geçen geldiğinde “Salona mercimek ekmişsiniz ama sulamayı unutmuşsunuz” dedi:)

-Evde eyleyemiyoruz artık Tayga’yı,çok sıkılıyor. Park filan da kesmiyor artık.Ne zamandır bir oyun grubu arıyoruz ama bulamadık.Tam gün kreşe vermek de istemiyoruz,şimdilik lokantaların çocuk oyun alanlarında farklı çocuklarla interaksiyona girmesini sağlamaya çalışıyoruz ama o da geçici bir çözüm.Hasan Usta diye bi lokanta var burda,onun oyun alanını çok sevdi,özellikle top havuzunda çıldırıyor,histerik çığlıklar atarak eğleniyor. Bi de Mono Cafe diye bi pastanenin açık oyun alanı var ama Hasan Usta kadar eğlenceli ve samimi bir mekan değil.

-Her geçen gün daha da sinirli bir çocuk oluyor. Kızdığı zaman eliyle kafasına vuruyor, bu bizi önce çok endişelendirdi ama araştırınca öğrendik ki çok çok yaygın bir davranış şekliymiş:

Bebeklerde, kendi elini kullanarak ya da beşiğinin kenarı gibi başka bir nesneye çarparak kafasına vurma davranışı tahmin edilenden çok daha sık karşılaşılan bir durumdur. Bu davranışın genelde 9 ay civarı başlayıp 18-24 ay arasında en yüksek seviyeye ulaştığı ve pek çok çocukta 3 yaş civarında tamamen bittiği görülmektedir. Çocukların kafasına vurma davranışının kendi kendini rahatlatma amacına hizmet ettiği düşünülür. Çocuğunuzun özellikle onu tasvip etmediğiniz zaman kafasına vurması, bu davranışın “engellenme” duygusuna verdiği fiziksel bir tepki olduğunu gösterebilir. Yaşadığı duyguları sözlerle ifade etme becerisi henüz yeterince gelişmediği için yaşadığı güçlü engellenme duygusuyla başa çıkamıyor ve bu sıkıntı veren durum karşısında kafasına vurarak kendini rahatlatmaya çalışıyor olabilir. Bu davranışıyla başa çıkabilmek için uygulayacağınız en sağlıklı yöntem, onu gün içinde uzun süreli olarak sıkıntı durumunda bırakmaktan kaçınmanız ve kendi kafasına vurduğu zamanlar hariç ona olumlu anlamda bolca ilgi göstermenizdir. Ayrıca, yaptığı bir şeyin tasvip edilmemesi karşısında hissettiği engellenme duygusunu sözlerle açıklamanız kızınızın duyguları tanımasına ve onları düzenleyebilmeyi öğrenmesini sağlar. Böyle durumlarda örneğin; “Şimdi kızdın biliyorum ama …. yapmana izin veremem.” “Kızgınlığın geçene kadar sana sarılayım” gibi şeyler söylemeniz hem duygularıyla başa çıkabilmesine yardımcı olur hem de duyguların isimlerini öğretir. Çocuğunuzun dil becerileri ve duyguları anlatan kelime hazinesi geliştikçe kendine ifade biçimi sözel hale dönecek ve kafasına vurma davranışı daha çabuk ortadan kalkacaktır.

Gelişim Uzmanı Psikolog Sinem Olcay

3 heceli kelimeler söylemeye başlayalı çok oluyor ama gün geçtikte daha anlaşılır konuşmaya başladı. Örneğin çok güzel “patates” diyor, gayet net ve temiz. Bi de “portakal” demesine bayılıyorum ama o hala “po-ka-ka” aşamasında. Ha bi de hapşurana “çok yaşa” diyor ama o da “ço-ka-ka” gibi bişi şimdilik.
18. ay itibariyle 18.dişimiz de çıktı. Daha ne kadar sürecek bu diş olayı ya? 28 diş bence çok bi çocuk için, 18-19 tane filan olsa da olurmuş. 32′ye tamamlamak için sonradan çıkan diş sayısını 4′ten 14′e yükselttirelim bakanlar kurulu kararıyla.
Su mevzuu var bi de. Susadığında artık bize muhtaç olmadığını anlayan Tayga bardağı kaptığı gibi dikiyor kafaya. Bi suluk almıştık aylar önce,biz daha onun nasıl kullanıldığını öğrenemeden çocuk bardağa geçti bile. Başlarda çay bardağını 2 eliyle zor kavrıyordu ama dün gördüm ki bildiğiniz su bardağını tek eliyle alıp hoop diye içiyor. Gerçekten susadığı zaman hiç üstüne dökmüyor ama bazen de sırf gıcıklığına bir bardak suyu olduğu gibi üzerine boca edip AAAAA?? diyor sanki yanlışlıkla olmuş gibi.Bir süredir de suyu bir bardaktan diğerine boşaltma merakı başladı.Bunu gören anneannesi “Aha laborant olacak” dedi nerden geldiyse aklına:)

-Hadi babacım kaka.

-Ne kakası ya,şuna baksana ne güzel renkli renkli,hiç buna kaka yapılır mı?

Lazımlığı gören Tayga “Aaa bana yeni oyuncak almışlar” ses ve mimikleriyle hemen koşuyor,hareketli parçalarını açıp kapıyor,onunla oynamaya başlıyor filan derken kaka arada kaynıyor.

Kendime not:Acilen renksiz,sade ve hareketli parçaları olmayan bir lazımlık alınacak.

Mobil hayatın zorluklarına bir yenisi eklendi:Kapı açma…Artık odanın kapısını kapatmak Tayga’yı o odada tutmaya yetmiyor. Parmak uçlarına uzanıp kapının koluna asılmasıyla açması bir oluyor.O nedenle sürekli tetikteyiz.Ancak tüm bunlara rağmen, Ilgaz abisinin daha 15 aylıkken yaptığı “ikea yatağından kendi başına çıkma” becerisine henüz ulaşamadı.Merakla bekliyoruz bakalım ne zaman?…

Bu arada Tayga sayesinde yeni müzisyenleri tanımaya devam ediyoruz. Son zamanlarda en severek dinlediği ve yer yer eşlik ettiği şarkı Emiliana Torrini-Jungle Drum. Özellikle nakarat ve kiss kiss kiss bölmlerine bayılıyor.

Emiliana: Hey read my lips, all they say is

Tayga: KİSKİSKİSKİS

Emiliana:My heart is beating like a jungle drum

Tayga: DUGUDUGUDUGUDUGUDUM

Severek dinlediğimiz diğer şarkılar

The Ting Tings-Hands,

Katrina And The Waves – Walking On Sunshine,

Pretenders- Boots of Chinese Plastic.

Bugünlerde keyfi pek yerinde,kendisine bi masa-sandalye aldım,orda oturup kendi kendine kitap okuyor,oyuncaklarıyla oynuyor filan,bayaa bi işe yaradı masa-sandalye.

Haa bu arada aklıma gelmişken ateşli hastalıkla ilgili olarak 2 şey söylicem: Ateşi sürekli takip etmek lazım,gece-gündüz  saat başı ölçmek lazım,çünkü 4. günün sonunda çocuk aniden iyileşiyor ve bu sefer de üşümeye başlıyor. 4 gün boyunca evde çıplak gezen çocuk birden bire iyileşince bu sefer de üşütme riski var,o nedenle ateş normale döner dönmez çocuğu giydirmek lazım. Bi de bizde kulaktan ateş ölçer var,ona pek güvenemedik bi de alından ateş ölçer aldık, saçma sapan bi alet, kesinlikle düzgün ölçüm yapamıyor, hiç tavsiye etmiyorum. Bi ara da uzaktan infrared ateş ölçer deniycem,bakalım onun yanılma payı neymiş.

Pazar günümüz şimdilik cumartesiden daha iyi gidiyor ama yine de 37-38 arası dolaşıyoruz. Dün 39.1′i gördükten sonra buna da şükrediyoruz.

Ne idüğü belirsiz bir virüsün pençesinde savaşıyoruz. Tek tesellim Nietzsche:

“Seni öldürmeyen herşey

seni güçlendirir.”

GÜNCELLEME

Az önce Umay bu yazıyı okuyup “Aa,blogcu anne de 6.hastalık yazısında aynı aforizmayı kullanmıştı” dedi. Ben de intihal yapmış durumuna düşmemek için hemen güncelleme yapayım dedim. Demek ki aynı sorunlar insanda aynı çağrışımları yapıyormuş.

Bunun üzerine piyasada ne kadar Julia Donaldson kitabı varsa hepsini aldık. Bazıları tırt çıktı,sırf yazmış olmak için yazılmış hikayelerdi, ama bazıları da hakkaten çok ilgimizi çekti. Bunlardan birisi de Türkçeye Tostoraman olarak çevrilmiş olan The Gruffalo idi.Geçenlerde internette gezinirken tesadüfen Gruffalo’nun filminin çekildiğini öğrendik ve hemen bulduk. Tahminlerimin çok çok üzerinde,muhteşem bir film olmuş. Helena Bonham Carter seslendirmiş, çok komik ve eğlenceli bir film, kesinlikle tavsiye ederim (ben en çok tilki fareye “nereye gidiyosun?” diye sorduğunda farenin eliyle verdiği cevaba güldüm:)). Normalde biz Tayga’nın tv,çizgifilm,vs. seyretmesine izin vermiyoruz ama bu sefer bi istisna yaptık ve o da çok sevdi.

Ve işte En Baba Blog’dan dev bir hizmet daha: Hiçbir yerde bulunmayan The Gruffalo Movie artık size bir tık kadar yakın (gerçi Evren de blogunda filmin linkini vermiş ama bu indirilebilir versiyonu):
http://www.fileserve.com/file/vMrhtnh/The.Grffl.2009.DVDRip.XviD-VoMiT.DepoDepo.Fr.Lucky.part1.rar
http://www.fileserve.com/file/DbaRYAP/The.Grffl.2009.DVDRip.XviD-VoMiT.DepoDepo.Fr.Lucky.part2.rar

The Gruffalo (2009) Film Altyazıları
http://divxplanet.com/sub/s/177160/The-Gruffalo.html

-The Shining… Stephan King’in aynı adlı romanından

-Sis…Zülfü Livaneli’nin aynı adlı romanından

Ben de şöyle düşünürdüm: “Ulan herkes de Aynı adlı roman yazmış, ne saçma. Ayrıca romanın adı Aynı ise filmin adı neden Sis?

Best of Tayga nasıl oluştu?

Evde mütemadiyen Radyo Eksen veya Dream TV (ekran kapalı halde) açıktır, fonda hep bir müzik olur ve Tayga bu müziklerden bazılarına kulak kesilir,hatta bazen dans ederek eşlik eder, biz de hemen not alırız sevdiği şarkıları. Bunlardan bazıları bizim de zaten bildiğimiz,sevdiğimiz şarkılardır,ama bazıları da daha önce hiç duymadığımız grupların hiç bilinmeyen şarkılarıdır.  Yani Tayga bize birçok yeni grup tanıttı ve sevdirdi.Ne acayip diil mi 16 aylık bebeğinizden öğreneceğiniz birşeyler olması:)

Best of Tayga neden paylaşıldı?

Öncelikle unutmamak için: Tayga bebekken neleri severek dinlerdi? Bir diğer sebep de biz Tayga’nın sevdiği şarkılardan birkaç cd yaptık ve evde, arabada,vs. huysuzlandığında bu cd’ler bizim için kurtarıcı oluyor. Belki bu şarkılar sizin de bebeğinizin hoşuna gider ve sizin için de yeri geldiğinde kurtarıcı bir rol oynayabilir (mi acaba?)

Şimdi artık elemanı içeri sokamıyoruz, daha kahvaltısı biter bitmez gidip yeşil montunu alıp getiriyor ve “pak-ka” diyor. Parka gidelim…

PS. Bu arada “kapak”a da pak-ka diyor, ardarda söyleyince yine kapak oluyo ama: pak-ka-pak-ka-pak-ka

Tayga in the jungle

It’s been a hard day’s night

And I’ve been working like a dog

It’s been a hard day’s night

I should be sleeping like a log

But when I get home to you

I find the things that you do

Will make me feel allright

Kullanılan malzemeler:

1 adet tuvalet adaptörü

1 adet Tayga

1 adet anne

1 adet baba

Yöntem:

Tayga yine yardım dileyen gözlerle bakarak “ka-ka” dedi ve process başladı. Anneyle baba “AHA KAKA DEDİ!!! KAKA DEDİ…KOŞ…ÇABUK!!..TUVALET ADAPTÖRÜ NERDE?.. SEN ÇOCUĞU AL,BEN BEZLERİ HAZIRLIYORUM.. GO GO GOU” şeklinde ortalığı velveleye verirken Tayga şaşkın gözlerle onları seyretti. Tuvalete oturtulan Tayga bu kadar aksiyondan sonra kakasını yapmaktan tabi ki vazgeçti. Deney başarısızlıkla sonlandı.

Sonuç:

1)      Tayga’nın tüm kıyafetleri “eyvah bacağı klozete değdi.. aha kolu küvete değdi” derken tamamen kirlendi ve karantinaya alındı. Bu kıyafetlerin yakılmasına, küllerinin gömülmesine, üstüne bir kat da beton dökülmesine karar verildi.

2)      Klozet adaptörünün hiç de zannedildiği kadar hijyenik bir tercih olmadığı, lazımlığı steril bir ortamda kontrollü bir şekilde kullanmanın daha pratik olacağı anlaşıldı

3)      Hemen bir lazımlık temin edildi ve yeni deney için geri sayım başlatıldı.

To be continued…

(1)  Türkiye’de ilk altı ay sadece anne sütü alan bebeklerin oranı sizce yüzde kaç?
Çok kolay bir soru, tabi ki %70.. Ne?..Yanıldım mı? Peki doğru cevap ne?  NEE?? %1.3′MÜ???

(2) Siz bebeğinizi ne kadar süre anne sütü ile beslediniz?
Kendisi 15,5 aylık ve hala tam randımanlı bir şekilde emiyor.

(3) Kaç ay doğum izni kullandınız?
13 hafta ücretli izin, 20 gün rapor, 20 gün yıllık izin, 20 gün rapor,9.5 ay ücretsiz izin,o da bitti 20 gün daha rapor (yeni seneden),o da bitti 20 gün daha yıllık izin,o da bitti istifa.

(4) Yasal süt izninizi kullanabildiniz mi?
Süt izninin yeterli olmayacağını düşündüğüm için ücretsiz izin aldım.

(5) Emzirdiğiniz ya da süt iznini kullandığınız için iş yerinde mobbing (tepki, işi bırakmanız için baskı) ile karşılaştınız mı?
Doğumdan sonra işe dönmediğim için karşılaşmadım.

(6) Bebeğinizi toplum içinde, dışarıda emzirmeniz gerektiğinde sıkıntı yaşadınız mı?
Toplum içinde sadece uçakta emzirmem gerekti,onda da en ön sırada olduğumuzdan sıkıntı yaşamadım.

(7) Emzirme konusunda desteğe ihtiyacınız oldu mu? Gerek emzirme danışmanlığı, gerekse psikolojik olarak yeterince destek bulabildiniz mi?
İlk gün ablamız destek oldu,sonra da desteğe ihtiyaç duymadım.

(8) Emzirdiğiniz süre boyunca etraftan “sütün yetmiyor, mama ver, bu çocuk meme emmek için çok büyük” şeklinde baskı gördünüz mü?
Kesinlikle hayır,özel olarak mama vermemem ve sütümün emzirdikçe daha artacağı konusunda ailemden destek gördüm.

(9) Emzirme Reformu’nu biliyor musunuz? Sizce Emzirme Reformu neden gerekli?
Evet biliyorum. Ben izin kullanabildiğim için çok şanslıyım ama çocuklarını ilk 6 ay boyunca emzirmek isteyen annelerin ne kadar büyük sıkıntılarla karşılaştıklarını biliyorum. Bu nedenle gerekli.

(10) Emzirme Reformu’nu web sitesinde desteklediniz mi? Destek olmak için www.emzirmereformu.com adresindeki formu doldurmanız yeterli.
Evet doldurdum.

Tuvalet eğitimi denemelerimiz yarın itibariyle başlayacak. Daha önce de bahsettiğim gibi Tayga artık kakasını söylüyor ve hatta yardım dileyen gözlerle  bize bakarak söylüyor. Biz de mesajı aldık ve hemen ne yapmamız gerektiğini araştırmaya başladık.

Öncelikle “lazımlık mı yoksa tuvalet adaptörü mü?” sorusuna yanıt bulmak lazım. Biz lazımlığın pek hijyenik olmadığına ve çıldırtıcı kazalara sebep olabileceğine (içindekilerin etrafa saçılması gibi) karar verdiğimizden tuvalet adaptörünü denemeyi düşünüyoruz.Henüz denemedik ama yarından itibaren denemelere başlayacağız (bakın dikkat ettiyseniz “başliycaz” demedim, “başlayacağız” dedim, “dile özen” kararı uygulamada). Deney sonuçlarını ileride buradan paylaşırım ama şimdilik şöyle bir yazıyla (copy-paste’ten de nefret ederim ama) idare edin:

Tuvalet eğitimi, çocuğun sosyal gelişiminde önemli bir basamaktır. Her çocuğun tuvalet eğitimine hazır olma yaşı farklıdır Bazıları 18-24 ay arası buna hazır olma belirtileri gösterirken, bazı çocukta ise 30 aya kadar beklemek gerekecektir.

Çocuğun Tuvalet Eğitimine Hazır Olduğunu Gösteren İpuçları:
Çocuk, gündüzleri en az 2 saat kuru kalmaktadır.

Öğle uykularından kuru kalkmaktadır.

Barsak hareketleri belli zamanda gerçekleşmekte, önceden tahmin edilebilmektedir.

Tuvalet ihtiyacını çeşitli hareketlerle veya sözle ifade etmektedir.

Çocuk; basit talimatlara uymakta, banyoya gidebilmekte ve soyunabilmektedir.

Bezi kirlenince rahatsız olmaktadır.

Tuvaleti kullanmak istemektedir.

Bunun dışında , çocuğun eğitime duygusal olarak ta hazır olması gereklidir. Eğer direniyorsa, onu zorlamayın! Sadece biraz daha zamana ihtiyacı olabilir. Zorlayıcı bir tuvalet eğitimi, çocuğun kendini kötü hissetmesine yol açar, kalıcı problemlere, kabızlığa yol açabilir.Ev taşıma, kardeş doğumu, ailede ölüm, ayrılık gibi stresli dönemler denemeye başlamak için uygun zamanlar değildir.

Nasıl Tuvalet Eğitimi Vereceğim?
Hangi kelimeleri kullanacağınıza karar verin. Ailede kullanılan, çocuğun da söyleyebileceği basit kelimeler seçin. Çocukla ortak bir dilde konuşmanız önemlidir. Çocuğun hazır olduğunu farkedince, bir lazımlık alın (Ayakları yere değdiği için genellikle lazımlıkta daha rahat ederler ) Önce, lazımlığı oyun oynadığı odaya yerleştirin. Oyun oynarken, televizyon izlerken, üstüne oturmasına, lazımlığa alışmasına izin verin. Asla, çocuğu oturması için zorlamayın!

Tuvalet ihtiyacı olunca size söylemesi için cesaretlendirin. Tuvaletini yaptıktan sonra da haber verse, onu övün . Bir dahaki sefere, daha erken söylemesi için cesaretlendirin. Çocuk alışıp sevdikten sonra , lazımlığı banyoya yerleştirin ve denemelere başlayın. 1-2 saatte bir banyoya gidin. Sabah kalktığında, yemeklerden sonra ve tuvaleti geldiğine dair belirtileri farkettiğinizde, lazımlığa oturması için teşvik edin. Birkaç dakika beklemesini sağlayın, sonuç yoksa ısrar etmeyin.Bazı çocuklar başlangıçta, çişlerini lazımlığa yapar ancak kaka için bezlerini kullanmaya devam ederler.

Her başarıda onu övün, memnuniyetinizi bir gülücük veya sarılma bazen de küçük bir ödülle gösterin. Unutmayın, takdir edilen davranışlar yinelenir!Arada olabilecek kazaları hoş görün. Başarısızlıkta asla cezalandırmayın! Bu sadece, işi zorlaştırır ve çocuğu üzer. Belki, çocuğunuz henüz hazır değildir, biraz daha sabretmelisiniz.

Tuvalet Eğitimi Ne Kadar Sürer?
Her çocuk farklıdır. Genellikle, önce barsak kontrolü sağlanır. Çoğu çocuk, 3-4 yaş dolayında barsak kontrolü ve gündüz idrar kontrolünü başarır. Geceleri kuru kalmak içinse, bazen birkaç ay ve hatta yıla daha gerek duyabilir.Kızların çoğu ve erkeklerin ¾’ ü 5 yaşında geceleri kuru kalabilmektedir. Ancak, yatak ıslatma çocukluk çağında sık rastlanan bir durumdur ve kontrol yaşı genetik etkenlerle belirlenir.Çocuğunuza kızmadan önce, annenize kaç yaşında kuru kalmayı başardığınızı sorun! Çocuğunuz, büyük tuvalete geçmek istediğinde size söyleyecektir. Klozet adaptörü ve klozete ulaşabilmesi için bir basamak veya tabure sağlayın.

Yardımcı Olacak İpuçları :
Tuvalete alışma ile ilgili kitaplar okuyun.

Lazımlıkta otururken, yanında olun, sohbet edin.

Anne, baba veya büyük kardeşlerin tuvaleti nasıl kullandıklarını göstermesi yararlı olur.

Kızlara, idrar yolu enfeksiyonlarından korumak için, temizliği önden arkaya yapması öğretilmelidir.

Her tuvalet sonrası elleri yıkaması öğretilmelidir.

 Kaynak:http://www.sagliklicocuk.com

Resme tıklayınca hareket etmesi lazım ama bilmiyorum becerebildim mi?

Şimdi yazının tepesine yol bilgisayarının fotosunu neden koydum dersiniz? Aralık ayında Adana’daki hava sıcaklığını belgelemek için:31 derece. Nispet yapar gibi oldu biraz ama durum bu…

Biz de gittik çocuğa kışlık bot aldık,zannediyoruz ki yağmur-kar yağacak,ortalığı seller götürecek, yağmurda bile çocuğu dışarı çıkarabilmek için su geçirmez bot filan almak lazım tabi

“Dışarı” kavramı bir tutku oldu Tayga’da,bizim gibi evcimen anne-babadan nasıl bu kadar dışarıcı bi çocuk oldu hayret ediyorum

Ayakkabı olayı önemli, ortopedik olacak, anatomik olacak, bileği destekleyecek, parmağını vurmayacak ama çok da büyük olmayacak, vs.vs. Tabi bunun da dibine kadar yaptım araştırmasını,gittim yüzbin model inceledim ve bu konuda en iyisinin polaris olduğuna kanaat getirdim. Reklamlarında Seda Sayan oynuyo diye demiyorum ama hakkaten de en iyisi polaris anacım (Seda? Çık aradan!..) Paqpa, Bücürk,vs. bisürü marka inceledim ama bu 5 nokta olayı sadece polariste var ve hakkaten de işe yarıyor. İddia ediyorum çocuğun erken yürümesinde polarisin inkar edilemez bir katkısı oldu

 Umay kızdı “bi silseydin bari botu da öyle çekseydin fotosunu” diye ama o zaman doğal olmazdı ki. Çocuk oynuyo işte tozun toprağın içinde,ne var…  Bir diğer ailecek bayıldığımız,bağımlısı olduğumuz marka ise Adidas. Tayga ilk adidasında önce pek rahat edemedi,çünkü o kadar da ortopedik değil kendisi, ama ben inat ettim “sen Yücel oğlusun,giyeceksin bu adidası” dedim ve şimdi en sevdiği ayakkabısı o oldu.

Bir de ev içi giyilecek terlik meselesi var,onda da Ceyo’yu tek geçerim. Cırt cırtları Tayga’nın zalim ve de keskin dişlerine bile dayanabiliyor (cırt cırt mükemmel bir diş kaşıyıcısı).

İyi ki yürüteç konusunda bir ön araştırma yaparak çocukların yürümesini ne kadar geciktirdiği konusunda bilgilenmişim de eve yürüteç sokmamışım (Bkz.YÜRÜTEÇ). Tayga’nın erken yürümesindeki bir diğer faktörün de yürüteçless bir ortam olduğunu düşünüyorum

Şöyle bir okuyayım dedim blogu ve içim sıkıldı resmen,ne kadar uzun ve hatta gereksiz uzun yazıyorum, takip edenleri tebrik ediyor,okumaktan yorulan gözlerinden öpüyorum

Bundan sonra yeni karar aldım:Aynen twitter entryleri gibi kısa ve öz yazılar yazcam ki yazmaya üşenmeyeyim,böylelikle daha çok yazayım

Bu arada bizim oğlan neler yapıyor:basamak inip çıkıyor,kedilerin peşinden koşuyor (bi gün çırmalanacak ama ne zaman), güvercinleri kovalıyor

Soru:Çocuğun dönen şeylere (tekerlek, çamaşır mak., vantilatör,vs.) çok fazla ilgisi var, büyülenmiş gibi seyrediyor, endişelenmemiz gereken bir durum var mı?

(amac:cocugun gelisim gunlugunu tutmak)

nisan 2010-emekliyor, ağaç/kuş/çiçek gibi ilgisini çeken şeyleri parmagıyla gosterip BU diyor

mayıs 2010-koltuklara tutunarak yuruyor,bay bay yapıyor

haziran 2010-7 ve 8. dişleri çıktı,çok pis ısırıyor, BAB-BAA diyor

temmuz 2010-desteksiz yuruyor ancak eller havada, muzik esliginde dans ediyor.

agustos 2010- gitar sesi duyunca sag eliyle gitar çalıyomuş gibi yapıyor. desteksiz yuruyor, top sürüyor.

eylul 2010-dönen şeylere (tekerlek,değirmen,çamaşır mak.,vs.) çok ilgi duyuyor,kendi etrafında dönüyor,aynada kendisine bakıp mimik yapıyor

ekim 2010-ilk cumlesini kurdu:baba pite ditti (baba işe gitti)

to be continued…

-Uyku düzeni bi garip oldu, normalde saat 7 gibi uyanıp 10 gibi sabah uykusuna geçiyor ve 11,5 gibi uyanıp 3 gibi öğlen uykusuna geçiyor, 4,5 gibi uyanıp akşam 8,5-9 gibi gece uykusuna geçiyordu. Son 1 haftadır yine sabah 7′de uyanıyor ama öğlen 11-12′ye kadar uyumuyor, 12 gibi öğlen uykusuna geçip 2-2,5 gibi uyanıyor ve akşam 8′e kadar uyumuyor, sonra da direk gece uykusuna geçiyor. Yani gündüz uykusunu 2′den 1′e düşürdü.Neden acaba?

-Önceleri daha çekingendi ama yürümeye başladıktan sonra daha cesur ve saldırgan oldu,düşmekten hiç korkmuyor ve oraya buraya saldırıyor,o nedenle de çok sık düşüyor. Günde en az 1-2 defa sert bir şekilde düşüyor ve bu sayı bizi çok korkutuyor,çocuk kafasını oraya buraya vurmaktan gerizekalı olcak sonunda:(

-Geçenlerde yataktan düştü ve o günden beri ani-yüksek seslerden çok korkuyor (hapşırma,kapı çarpma,vs.), ani bir ses duyunca koşarak annesinin bacağına sarılıp parmak emmeye başlıyor:( Gerçekten iç parçalayıcı bir sahne, bunu düzeltmenin bir yolu var mıdır acaba? Umarım zamanla geçer.

-Olumlu bir gelişme ise 2-3 ay önce denizden korkan çocuk geçen hafta boyunca denizden çıkmak bilmedi. İlk deniz deneyiminde suratına çarpan bir dalga sonucu arkasına bakmadan kaçmıştı. Bu sefer dalgalar suratına çarptıkça kahkahalarla güldü, hiç çıkmak istemedi.

-Bir diğer olumlu gelişme ise tam bir müzik tutkunu oldu. Özellikle Shantel’e bayılıyor. Babaannemden gelen Balkan kanından olsa gerek.

Velhasıl kelam daha 1-2 ay öncesine kadar bırakıldığı yerde duran, etrafa mal mal bakan çocuk bugün Shantel eşliğinde dans eden, çamaşır makinesinin kapağını açıp içindeki çamaşırları yerler saçan, altı değiştirilirken sanki sünnet ediliyormuş gibi kendini yırtan, mütemadiyen salonun ortasında kendi etrafında dönüp duran bir manyak oldu.

Dr:yılmaz Bay’ın blogu ile keşke daha önce tanışmış olsaydık,bunca stresi çekmezdik, şu yazıyı okuyunca derin bir oh çektik:

http://doktoryilmazbay.wordpress.com

PS:Allahtan mevsim icabı karpuz hızır gibi yetişti yardımımıza,gerçi onun da şekerli sudan pek farkı yok ama hiç yoktan iyidir.

Bakalım doğduktan 40 ay sonra da aynı pozu verebilecek misin oğulcuğum…peki ya 40 yıl sonra?

Gürkan: Bişolmas bişşolmaas…

ÇAAAAAAAAT

Tayga: VUEAAAA

…

(Parkta yürüyüşte)

-Aşkım bak 1-2 adım geriden yürü de görmesin seni,çocuk seni görünce kucak istiyo,huysuzlanıyo

-Bişolmas bişşolmaas…

-VUEAAAAA

…

(Mama sandalyesinde)

-Aşkım bak mama yedirirken mutfaktan çıkma,sen gidince çocuk yemeği kesiyo

-Bişolmas bişşolmaas…

-VUEAAAAA

…

-Aşkım bak daha yeni uyuttum çocuğu sakın yatak odasına girme

-Bişolmas bişşolmaas…

-VUEAAAAA

…

Sıradaki şarkıyı kendime armağan etmek istiyorum, Barış Manço’dan geliyor: Hıyar

Babalar günümüz kutlu olsun

En iyi

En komik

En eğlenceli

En zeki

En sabırlı

En anlayışlı

En yetenekli annesine

Dünyanın en güzel annesine dünyanın en güzel hediyesini almak istedim,ama hiçbir hediyeyi sana layık bulamadım. Sana layık olmayan bir hediyeyi de sırf almış olmak için almak ve“doğru düzgün bişey bulamadım ama bununla idare ediver” demek istemedim.

Ben de sana dünyayı hediye etmeye karar verdim. Bütün dünya senin, sen onun nasıl olmasını istersen öyle olmasını sağlayacağıma söz veriyorum.

Anneler günün kutlu olsun

SÇS

-Geçen ay ilk dişini çıkardı,hedik yedik,geçen hafta da 2.si çıktı ama ona pek yüz vermedik

-İlk bilinçli kelimesi anne oldu,daha önce de “dede”, “baba” (daha doğrusu “bubu”) filan gibi kelimeleri sıklıkla sarfediyordu ama bunları bilinçli söylediğini sanmıyorum.Ama son 1 aydır filan artık annesini bayaa bildiğin “anneee” diye çağırıyor.”Baba” çalışmaları devam ediyor,şimdilik babababababababa şeklinde…

-Katı gıda çalışmalarımız yoğurtla başladı, armutla devam etti, sebze çorbasıyla sürmekte. Yemek faslından nefret ediyor, 2 kaşık yedirene kadar yapmadığımız şebeklik kalmıyor,her yemek faslında üstü başı batıyor. Biz de Ikea’dan faaliyet önlüğü diye bişi aldık,su geçirmeyen ve çocuğun her tarafını kapatan bi önlük,süper oldu,her yemekten sonra üst değiştirmeye son

-Ikea’dan nefret eden bir insan olsam da şu Antilop Mama Sandalyesi için Ikea’ya teşekkürü bir borç bilirim. Hele ki bugün halasından hediye gelen tepsisini de takınca mikemmel oldu

-Beyfendinin en sevdiği oyun mama sandalyesinden aşağı bişiler fırlatmaca, oyunun kuralları çok basit: 1) Ele geçirilen her şey aşağı fırlatılacak 2)Aşağı fırlatılan şey muhakkak surette ses çıkaracak (örneğin çiçek abbas yumuşak bir oyuncak olduğundan yere düşünce ses çıkarmıyor ve bu oyun için uygun diil) 3)Yere düşen şey “VUEAAAAA” şeklinde bağırılarak geri istenecek 4)Anne/baba düşen şeyi geri verince oyun baştan başlayacak

2)Doğumdan 1-2 gün önce hastaneye yerleşilecek, özel oda olayı şansa bırakılmayacak

3)Ek gıdaya geçmek için 6 ay beklenmeyecek, 4. ayda yoğurt,patates, havuç, elma,armut,vs. tattırılacak (bizimki annesinin sütünü o kadar seviyor ki diğer herşeye direnç gösteriyor, keşke 2 ay kadar önce -kendisi henüz direnemezken- başlasaydık ek gıdaya)

4) Ek gıdaya meyve, yoğurt gibi tatlı ve lezzetli gıdalarla değil, patates,havuç gibi tadı nispeten daha kötü gıdalarla başlanacak, hatta içine 1 damla limon damlatılarak tadı iyice bozulacak (baştan tadı kötü şeyleri yerse sonradan tadı güzel olanları daha büyük iştahla yer…umarım)

5)2.çocuk da erkek olursa kesinlikle hemen sünnet yaptırılmayacak,6 yaşına kadar beklenecek

6)Eve kapanılmayacak, 2.günden itibaren sokağa çıkılacak

MUJI SEBZE KONSEPTİ

OĞLUMUZUN HALA EN FAVORİ OYUNCAĞI ÇİÇEK ABBAS

ÇİÇEK ABBAS VS. MUJI

Horasan Bebe,küçücük bir dükkanda büyük bir kurumsal anlayışa sahip. Aldığım birçok kıyafeti “Bebeğimiz büyüdü onun için hiç giydiremedik,bunu geri alın” şeklinde veya birçok oyuncağı” Bebeğimiz bunu sevmedi geri alın” diye iade ettim ve hiç sorun çıkarmadılar. Mağazadaki tüm ürünler piyasanın zaten altında fiyatlara satılırken bi de üstüne kasada %10 “sürekli müşteri indirimi” yapıyolar,hoş bir süpriz oluyor. Ama en son yaptıkları, benim bu yazıyı yazmama sebep olacak ölçüdeydi: Bize hediye gelen kullanılmış bir bebek telsizi vardı chicco marka, ama kısa sürede bozuldu, Horasan Bebeye götürdüm ve telsizi servise göndermelerini istedim. Bize zaten kullanılmış olarak gelen ve garanti süresi yıllar önce geçmiş olan bu telsizi kendilerinden almadığımız halde, o bozuk ve kullanılmış olan telsizi alıp bize yenisini hediye ettiler. Kendilerini buradan bir kez daha tebrik etmek istiyorum

3 aylık olan bebeğiniz artık nesnelere uzanmaya başlamıştır -ya da yakında başlayacaktır, dolayısıyla bu oyuncaklarla da keyifle oynayacaktır!

NOT: Bunların hepsi bebeklerin 3-6 ay arası oynamaya başlayacakları oyuncaklar, daha sonrakileri daha sonra yazarım belki… Bu oyuncakların çoğunun üzerinde 0 ay üstü yazar ama bence dönence dışındakilerden 3 aydan önce çok da bir şey anladıklarını görmedim bebeklerin
 
1- Dönence: Her bebeğin beşiğinde bulunmalı bence! Bebecik beşiğinde dönencesiyle eğlenirken siz de biraz nefes alırsınız hem Tabii park yataksa olmaz ama tahta parmaklıklı beşiğiniz varsa Fisher Price yağmur ormanı dönenceyi tavsiye ederim! (http://www.oyuncakgezegeni.com/?urun-detay_3385_Fisher_Price_Yagmur_Ormani_Donence.html) Ben en çok bunu beğenmiştim, dolayısıyla Çınar’a da ondan aldık… ama bir araştırın, belki siz başka bir modeli daha çok beğenirsiniz Dönenceyi biz 8 ay kullandık, 8 aydan sonra Çınar beşiğin kenarına tutunarak ayağa kalkıp hayvanlarını çekiştirmeye başlayınca Irmak’a gönderdik ) Dönencelerin bebeklerin takip yeteneklerini çok geliştirdiğini düşünüyorum! Bir de bu dönencelere baka baka uyuyan çocuklar varmış ama Çınar onu görünce uykusu açılıyordu, aklınızda bulunsun ))

 
2- Jimnastik Halısı: Bizim kullandığımız iki halı vardı (http://www.oyuncakavm.com/?urun-detay_6386_Mattel_Fisher_Price_Yagmur_Ormani_Jimnastik_Merkezi.html), diğeri akvaryum
(http://www.oyuncakavm.com/?urun-detay_2482_Fisher_Price_Akvaryum_Jimnastik_Merkezi.html). Akvaryum olan bir kaç değişik biçimde kullanılabiliyor. Mesela Çınar bir kaç aydır tünel haliyle çok eğleniyor! İçine girip saklanıyor, oyun yapıyor Uzun soluklu oyuncak yani, 14 aydır kullanıyoruz El-göz koordinasyonu ve hareket yeteneklerinin gelişmesi için mükemmel oyuncaklar bu jimnastik halıları!

 
3- Oyun/Aktivite Halısı: Jimnastik halısı dar uzun olunca Çınar üzerinde yuvarlanamaz, yüzükoyun yeteri kadar yatamaz diye bundan da almıştık. 5-6 ay epey eğlendi bununla da… Ucuz diye Playskool’unkini tercih etmiştik (http://www.bebekozel.com/PLAYSKOOL-OYUN-BATTANIYESI_u_r_n_1684.htm). Sonra babaannesi ona şahane bir aktivite halısı yaptı, daha büyüğünden, onun üzerinde yuvarlanmaya devam etti. Ben yüzükoyun yatma egzersizi yaparken eğlensin istemiştim. Sonra yüzükoyun yatarken oyuncaklara uzanmaya başladı, vs vs… hepsi bu halıların üzerinde gerçekleşti ) 

4- Dişlikler ve Çıngıraklar: Aslında her çıngırak, hatta her nesne bebekler için birer dişlik de değil midir? Ya da vice versa ) Oyun halılarının üzerinde eğlenmesi için bir kaç tane edinebilirsiniz 8-9 ay kadar ilgisini çekmeye devam eder… şu sayfadakilere bir göz atabilirsiniz: http://www.enucuzhepucuz.com/catinfo.asp?slmt=2&mrk=32&cid=3756 bu oyuncaklar da el-göz-kulak koordinasyonu için! Fisher-Price dışında Playgro (http://www.cimri.com/playgro-oyuncak_6516), Lamaze, Nuby, Chicco, Tiny Love gibi markaların da harika çıngırakları var! Açıkçası benim favorim Playgro ve Lamaze! Joker Maxitoys mağazalarında bulabilirsiniz…
 
5- Bez Kitaplar: Okumaya başlamanın yaşı yoktur efendim ) Çınar’a ilk kitabini gösterdiğimizde 3 günlüktü (evet, tabii ki bir şey anlamamıştı :>>) O kadar da erken başlamaya da gerek yok tabii ama 3 ay artik iyi bir zaman! Bizde önce siyah-beyaz-mavi renkli, 3-4 sayfadan oluşan, üzerinde kocaman hayvan resimleri ve geometrik şekiller olan bir kitap vardı (http://www.netkitap.com/kitap-minik-bebegimin-ilk-kitabi-ciftlik-eser-sahibi-bilinmiyor-dogan-kitapcilik.htm  -bizdeki de bunun bir değişik versiyonuydu). Mothercare’den almıştık. Sonra bir arkadaşımız Nuby’nin çıngıraklı kitabini getirdi (http://www.cimri.com/nuby-cevir-ve-eglen-dislikli-kumas-kitap). Babam da Küçük Kedi Büyük Kedi (http://www.netkitap.com/kitap-buyuk-kedi-ve-kucuk-kedi-eser-sahibi-bilinmiyor-dogan-kitapcilik.htm ) diye bir bez kitap almıştı. Çınar üçüyle de çok eğlendi, çok keyifle oynadı, her ucunu de defalarca okudu Hatta kedili olanı hala zevkle dinliyor! 8 ay civarı da karton kitaplarla tanıştırdık… O gün bugündür oyuncaklarından daha çok kitaplarıyla ilgileniyor!

 
6- Çınar’ın İlk Oyuncakları: Bunların kategorisi yok, ama öneri olarak yazıyorum… Çınar 3 aylıkken dedesi bu oyuncakları hediye olarak almıştı İkisine de bayılmıştı, hatta ilk uzandığı oyuncak da buydu: http://www.oyuncakavm.com/?urun-detay_7038_Mattel_Fisher_Price_Mama_Sandalyesi_icin_Renkli_Dostlar_.html Diğer oyuncak da Fisher Price’in Komik Araçlarından: http://www.cogitoy.com/1666-mattel-fisher-price-komik-araclar.html Çınar haaala bu arabanın hastası! 11 aydır elinden bırakmadığı tek nesne bu ) Bu ikisini şiddetle tavsiye ederim!

 
Bebekleri oyuncağa boğmanın bir anlamı yok, ama doğru zamanlarda doğru oyuncaklar gelişimlerini en eğlenceli biçimde devam ettirmelerini sağlıyor! Umarım sizin bebeğiniz de bu oyuncakları Çınar kadar çok sever, onlardan oğlum kadar çok yararlanır!

İyi eğlenceler!

http://www.huffingtonpost.com/2009/11/24/crib-recall-list-cribs-af_n_369026.html

Ana sebep yuksekligi ayarlanabilir yan parcanin zamanla gevseyip bollasmasi ve besigin kenari ile yatak arasinda bosluk olusturulmasi ya da gevseyerek kendiliginden asagiya inmesi. Amerika’daki 67 vakaya bakarsak:

-20 bebek besikten dusmus
-15 bebegin araya sikismasi
-10 besigin kenari kendiliginden dusmus
-4 bebek ise aradaki bosluga sikisarak nefessiz kalmis

Turkiye’de tuketici haklarinin hic korunmadigini dusunursek herkesin bir donup evdeki besigine bakmasinda yarar var. Eger yan tarafi ayarlanabilir bir besiginiz varsa, o parcanin saglam oldugundan mutlaka emin olun.

Bir maddenin frekansında dalga yayarak o maddeyi titreştirebileceğini ilk olarak Hırvat fizikçi, efsane insan, hayranı ve hastası olduğum Nikola Tesla bulmuş. Kendisinin, yerkürenin frekansını hesaplayarak o frekansta dalga yaymak suretiyle Chicago’da yapay bir depreme neden olduğu söylenir.

Peki bunca genel kültür bilgisini neden verdim: Bebek gazının frekansını ve dalga boyunu hesaplayabilirsek, o frekans/dalga boyunda bir ses yaydığımızda gazın titreşerek vücuttan çıkmasını sağlayabilir miyiz acaba diye düşünmeye başladım (Gaz sorunsalı böylesine fizik teorileri ürettirir boyutlara ulaştı). Aramızda fizikçi filan varsa bi el atsın da çözelim bu problemi, sonra bunu ticarete döküp deli para kazanabiliriz. Gaz-Çık diye küçük bi cihaz yaparız mesela,düğmesine basınca cihazın yaydığı dalgalar sayesinde bebek geğirmeye ve tosurmaya başlar,nasıl fikir?

Çocuk bakımı ile ilgili sorunlarınızı paylaşıp dertlerinize derman bulabileceğiniz

Derdi olanlara derman olabileceğiniz

Çocuklu ailelerle tanışıp kaynaşabileceğiniz nezih bir ortam

dandik reklam repliklerine benzedi ama gerçekten çok severek kullandığım bir site,herkese de şiddetle tavsiye

Aylardır “ben çok araştırıyorum,herşeyi biliyorum” afra tafrası yaptım ama zaman içinde öğrendim ki herşey araştırmakla öğrenilmiyormuş, bazı şeyleri tecrübe etmeden öğrenmeye imkan yok!!

Varan-1

Beyaz Gürültü yazısında bahsettiğim kolik cd’si bebeğimizi hiç de rahatlatmadı, hatta korkuttu sanırım,çünkü cd’yi 1-2 kere dinletmeyi denedim, hemen gözlerini kocaman açıp ellerini ileri doğru uzattı ve suratına “nooluyo lan?çıkmak için o kadar uğraşmıştım,şimdi annemin karnına geri mi girdim yoksa??” der gibi bi ifade takındı

Varan-2

Yatak yazısında bahsettiğim titreşim zımbırtısı da bebeği rahatlatmak yerine korkutan bi elemanmış meğer

Varan-3

Mobilya yazısında bahsettiğim “genç odasına dönüşebilen mobilya”nın en kral bebek mobilyası olduğunu sanırdım. Ama meğer bebek diş çıkarırken ilk önce yatağını kemirirmiş ve yatak boyası bebeğe zarar vermeyen tek yatak (daha doğrusu en zarar vermeyen diyelim) ikea yatağıymış. O kadar atıp tuttuk “en süperi bu” diye,sonra gittik biz de ikea aldık (gerçi henüz tam almış sayılmayız, on-line siparişi verdik bakalım). Ikea’ya da gıcık oluyorum ama neyse,o başka bi başlık konusu

AYRICA

Yazılarda bahsetmediğim ama huyum yüzünden düştüğüm bir hata: stoklama..Benden tavsiye, hiçbişeyi stoklamayın,elinizde patlar. Misal “hmm,günde şu kadar bez gidiyor,bebek ayda 1 kilo alsaaa,euu o zamaan şu kadar bez alırsam uzun bir süre bez sorunsalı çözülür” diye hesaplayıp sonra “aaa bu bezler bebeğin bacağını sıkmaya başladı, ne çabuk?” diyebiliyosunuz. veya “aa ne güzel tulum,hazır bulmuşken 2-3 tane aliim bu tulumdan” diyip alıyosun tulumları, koyuyosun çekmeceye, sonra onları orda unutuyosun,sonra hatırlayıp giydirmek istediğinde de “lan??olmuyo bu tulumlar bebeğe?” diyerek hiç giyilmemiş tulumları ıskartaya çıkarıyosun. vel hasıl kelam:stoklamayın, herşeyi ihtiyacınız olduğu zaman ve ihtiyacınız kadar alın, hiçbişeyin (şampuan,yağ,pişik kremi,vs.) battal boyunu almayın

Yaa,işte böyle Gürkan FND…çok biliyosun bi de gelip burda ahkam kesiyosun, ama böyle deneyip yamulursun işte

Dünyaya bakışım hiç değişmedi

ANCAK

Nereden duymuştum, nasıl olmuş da aklımın bir köşesinde kalmış hiç bilmiyorum ama “yaw sanki ani bebek ölümü diye bişey vardı ve buna bebeğin yüzüstü yatması sebep oluyodu diye hatırlıyorum” dedim ve ufak bir araştırmayla aşağıdaki yazıyı buldum. Bir daha da yüzüstü yatırmak mı tövbeler olsun, sırtüstü yatsın da huzursuz uyusun ne olacak,zamanla alışır.

ANİ BEBEK ÖLÜMÜ SENDROMU (ABÖS)

Ani bebek ölümü sendromu, hiçbir sağlık sorunu olmayan bir bebeğin nedeni açıklanamayan ölümü olarak tanımlanabilir. Bu bebeklerde otopsiyi de içeren tüm incelemelerde ölüm nedeni saptanamaz.

Tüm vakaların % 95’i ilk 6 ayda (2-4. aylarda en sık) görülmektedir. Gelişmiş ülkelerde ABÖS, prematürite ve düşük doğum ağırlığına bağlı hastalıklar ve doğumsal anomalilerden sonra süt çocukluğunda rastlanan en sık ölüm nedeni olarak kaydedilmektedir. 1-12 ay arası ölümlerin %35-55’inden sorumludur. Türkiye’ deki sıklığı tam olarak bilinmemekle birlikte gelişmiş ülkelerde sıklık 1000 canlı doğumda 0.8 olarak verilmektedir.

Risk faktörleri

Anneye ait nedenler

Gebelikte sigara içme
Alkol veya madde bağımlılığı
Düşük sosyoekonomik düzey
Çok genç anne yaşı (20 yaş altı)
Gebelikler arasında geçen sürenin kısa olması
Doğum sayısının artması ve takipsiz gebelikler
Bebeğe ait nedenler

Yaş (2-4 ay arası)
Erkek cinsiyet (kızlara göre risk % 30-50 daha fazla)
Erken doğum (prematüre)
Düşük doğum ağırlığı
Yüzüstü uyku pozisyonu
Yakın zamanda geçirilmiş ateşli hastalık öyküsü
Doğum öncesi veya sonrasında sigaraya maruz kalma
Yatağının yumuşak olması ve yastık kullanma
Anne-baba ile aynı yatakta yatma
Bebeğin çok sıcak ortamda bulunması veya çok giydirilmesi
Anne sütü ile yetersiz beslenme
Yukarıda sayılan risk faktörlerinin sadece bir kısmının (erkek cinsiyet, bebeğin yaşı ve düşük sosyoekonomik düzey vb.) değiştirilemez olmasına rağmen, aslında büyük çoğunluğunun değiştirilebileceği ve bu şekilde ani bebek ölümlerinin büyük ölçüde engellenebileceği görülmektedir.

Ani bebek ölümlerini engellemek için alınabilecek önlemler

1. Bebekler uyurken sırt üstü yatırılmalıdır

Sağlıklı süt çocukları doğumdan itibaren sırtüstü yatırılmalıdır. Yan yatış pozisyonu tercih ediliyor ise, yüzüstü pozisyona dönüş olasılığını azaltmak için altta kalan kol öne getirilmelidir (daha iyisi, yan yatış pozisyonu tercih edilmemelidir).

Amerikan pediatri akademisi 1992 yılında açıkladığı sağlık politikasında; sağlıklı bebeklerin uyku sırasında sırtüstü yatırılmasını önermiş ve bu şekilde 4 yıl içinde Amerika’da “ani bebek ölümü sendromu” sıklığı % 40 azaltılmıştır.

2. Bebekler sert yatakta yatırılmalıdır

Bebekleri yumuşak yatak, yastık, yorgan veya hayvan postu gibi yüzeylere yatırmak doğru değildir. Yatak, karyolaya uyumlu olmalı, yatak-karyola arasında bir parmak ya da 2 cm’den daha fazla aralık olmamalıdır. Karyola parmaklıkları arasında 2 parmak ya da 5 cm genişliğinden fazla mesafe bulunmamalıdır. Ani bebek ölümü vakalarının % 30’undan bebeğin uygun olmayan yerlerde yatırılması sorumlu tutulmaktadır.

3. Bebeklerin anne-baba ile birlikte yatması engellenmelidir

Ebeveyn yatakları bebek için uygun malzemeden olmadığı gibi, sigara dumanı ile temas ve anne-babanın ağırlığı altında kalma gibi riskleri olması nedeni ile kesinlikle önerilmemektedir.

4. Bebeklerin yatağında kumaştan yapılmış oyuncaklar bulundurulmamalı ve uyurken yüzleri örtülmemelidir

Yatak çarşafları gergin ve temiz olmalı, battaniye kullanılacak ise yatağın altına sıkıca tespit edilmeli ve çocuğun ancak göğsüne kadar örtülmelidir. Uyku tulumu kullanılması düşünülebilir.

5. Annenin sigara içmesi engellenmelidir

Ani bebek ölümü sendromu ile ilgili yapılan tüm araştırmalar; hamilelikte ve doğum sonrasında sigara kullanımının riski arttırdığını açıkça ortaya koymaktadır. Annenin gebeliğinde sigara içmesinin ani bebek ölümü riskini 3.4 kat arttırdığı bilinmektedir. Hamilelikte sigara içilmesi ayrıca erken doğum ve düşük doğum ağırlıklı bebek riskini de arttırmaktadır.

6. Aşırı sıcak önlenmelidir

Çocuklar hastalık anında bile aşırı ısınmaya neden olmayacak şekilde giydirilmelidir. Özellikle yüzüstü yatan, çok giydirilen ve battaniye ile örtülen bebeklerde ani ölüm riski artabilmektedir. Bu nedenle bebekler uyurken hafifçe örtülmeli ve ideal oda ısısı sağlanmalıdır.

7. Erken doğan ve/veya düşük doğum ağırlığı olan bebeklerde monitör kullanılabilir

Bebek ne kadar erken doğduysa ve ne kadar küçükse ani bebek ölümü riski o kadar fazladır. Bu bebeklerde solunum durması ve kalp hızında yavaşlama olabileceğinden evde monitör ile izlenmesi uygun olabilir. Ancak ev mönitörlerinin ABÖS’ü önlediği kanıtlanmamıştır ve Amerikan Pediatri Akademisi ev monitörlerinin bu amaçla kullanımını önermemektedir.

8. Bebekler anne sütü ile beslenmelidir

Kesin kanıt olmamakla birlikte, bazı çalışmalarda anne sütü ile beslenen bebeklerde ani ölüm riskinin daha az olduğu gösterilmiştir. Anne sütü ile beslenenlerde enfeksiyon hastalıklarının daha az görülmesi ve anne-bebek arasındaki yakın ilişkinin ABÖS riskini azaltabileceği düşünülmektedir.

Uzm Dr. Gökçe BASLO- Alman Hastenesi Çocuk Saüğlığı ve Hastalıkları Uzmanı

Her Emziren Annenin Mutfağında Olması Gerekenler

Rezene çayı

Gördüğünüz gibi piyasadaki hemen her markadan birer paket aldım,hangisinden en çok randımanı alırsak ona devam ederiz diye düşündüm. Annemiz en çok Doğadan’ı beğendi. Zaten flaş tam da onun üzerine patlamış, isteyerek yapsam bu kadar tutturamam.

Dereotu

Daha önceden iğrenerek yediğimiz bu otu nasıl olduysa son 1 aydır bayıla bayıla herşeyin içine katarak yiyoruz. Özellikle cacığın içinde pek güzel oluyor.

Kaynar

Lohusa şerbetinin Adana versiyonu…Kız kaynarı ve erkek kaynarı içerik olarak farklıdır. Sağolsun annemiz Adana’dan en kralından bir erkek kaynarı getirdi, biz de kaynatıp kaynatıp içtik, misafirlerimize de ikram ettik.

Kuru dut

Son 1 haftadır tüketiyoruz, faydasını gerçekten gördük. Ama bitmek üzere, tekrar nerden temin edicez hiç bilmiyorum. Yarın ben bi aktarları gezeyim.

Üzüm-kayısı suyu

Hastanedeyken Börte tavsiye etmişti bu Dimes %100 Üzüm-Kayısı suyunu, eve döndüğümüzde daha önceden hazırladığım süt yapanlar listesinde üzüm ve kayısıyı görünce hemen depoladım bolca, mutfağımızın en nadide köşesine. Dimes’ten bi plaket bekliyorum artık,çünkü son 1 ayda 30 litreden fazla tükettik bunu.

Keçi sütü

İnek sütü annede ve dolayısıyla bebekte gaz yaptığından keçi sütüne başladık. Bakalım faydasını görecek miyiz…

Kuru bamya

Pazardan bamyamızı aldık yedik ama ne zamandır benim aklım bu kuru bamyada kalmıştı. Ancak bir türlü elim varıp da alamıyordum çünkü oldukça pahalı (kilosu 60 TL. Kurutulmuş bir sebze nasıl olur da etten 3 kat daha pahalı olur hiç aklım almıyor. Kuru bamya işine mi girsek naapsak?) En sonunda dün kararttım gözümü aldım bi paket. Üzerindeki tarife göre yarın yapıcam, bakalım aldığı paranın hakkını verecek mi…

Sütlaç

Aslında sütlaç süt yapar mı bilmiyorum ama annemiz çok sevdiğinden sık sık yapıyor, ben de nasipleniyorum arada:) Kayın ve de maun valideciğim “Emziren kadının canı bişey istedi mi hemen yemesi gerekir,çünkü SÜTÜ ÇEKER” demişti. Buradaki süt çekmesi terimi zannediyorum “vücudun süt üretimini artırmak için ihtiyacı olan besini annenin canının çekmesi yöntemiyle bünyeye alması” anlamında kullanılıyor, tam olarak bilemiyorum ama öyledir heralde sanırsam ki galiba.

]]> http://babayizbiz.wordpress.com/2009/10/04/mutfak/feed/ 17 gurkanyucel rezene dereotu kaynar kurudut dimes kay bamya sütlaç http://babayizbiz.wordpress.com/2009/09/30/sunnet/ http://babayizbiz.wordpress.com/2009/09/30/sunnet/#comments Wed, 30 Sep 2009 20:02:44 +0000 gurkanyucel http://babayizbiz.wordpress.com/?p=277 ]]> Dun itibariyle oglumuz erkeklige ilk adimini atti, daha dogrusu atmak zorunda kaldi. Biz daha “sunnet ettirsek mi ettirmesek mi” diye karar verememisken gecen haftaki kontrolde doktorumuz “bebeginizde penis ucu darlığı var (demek bunun için o kadar tazyikli işiyormuş), acilen sünnet ettirmeniz lazım” dedi ve konuyu kapattı. Bir de doktor tavsiye etti sağolsun ve hakkaten de iyi bir doktordu, oğlumuzu gayet özenli bir şekilde ve tam da bizim istediğimiz gibi lokal anestezi ile sünnet etti. Daha önce danıştığımız çocuk cerrahı genel anestezi ile yapacağını söylediğinde çok şaşırmıştık ve “3 günlük bebeğe genel anestezi yapılır mı bea” diyerek orayı terketmiştik.

Erkek bebek sahiplerine tavsiye: Lokal anestezi, bebek açısından çok rahat oluyor, bebek aç kalmıyor, 5 dakkada operasyon bitiyor ve hemen eve gidebiliyosunuz. Genel anestezi için bebek 6 saat aç kalıyor ve tabi ki 6 saat aralıksız ağlıyor, operasyon çok daha uzun sürüyor,vs.

İyi mi yaptık kötü mü yaptık bilmiyorum ama oldu da bitti maşallah,iyi olur inşallah…

İlk 2 hafta iyiydik, sütümüzü içip uyuyoduk paso, ama herkeslerin “Daha bunlar iyi günleriniz değerini bilin,ehe ehe” dediği günler geride kaldı ve son 1 haftadır deli gibi gaz sancısı çekiyoruz. Melek yavrumuzun içine gaz denen bi canavar girdi sanki, çocuğa “Sesin sadece bu kadar mı çıkıyor, bence daha fazla bağırabilirsin” diye veriyor gazı, bizimki de gaza gelip avazı çıktığı kadar bağırıyor. Buradan gaz canavarını kınıyoruz,di mi oğlum (evet baba,ben de ı-kınıyorum).

Annelerimizin söylediği her şeyi denedik (sırtını sıvazlayarak pışpışlamak, kimyon yutmak,vs.), internette söylenen her şeyi denedik (ayakları ve göbeği ısıtmak, göbeğe saat yönünde masaj yapmak,vs.), üzerine de cila olarak doktorun söylediği her şeyi denedik (bitkisel şurup, ılık banyo,vs.) ama bana mısın demedi. Dün http://www.uzmantv.com/ adresindeki videoları seyrediyodum, bayan bi doktor dedi ki: “Bebeğiniz gaz sancısı çekiyor ve sürekli ağlıyorsa şöyle düşünerek kendinizi rahatlatabilirsiniz: Bu ağlamalar sadece 18 ay sürecek,sonra hepsi geçecek”… ON SEKİ Z AY MI???? OOONSEKİİİİZ AAAAAY… oha demek istiyorum doktor hanım siz ne dediğinizin farkında mısınız? Dile kolay ONSEKİZ AY!!… Bi buçuk sene yani… Ama kimse bundan bahsetmemişti bize, broşürde yazmıyodu bu???

İnsomnia

Gaz sancısıyla birlikte uykusuz geceler de başladı tabi. Ben üniversitedeyken proje gecelerinde bile bu kadar uykusuz kalmamıştım. Uykusuzluğun yan ürünü olarak da kabuslar görmeye başladım. Mesela dün gece rüyamda uzaylılar dünyayı istila ediyolardı (yeminle). Ama daha korkunucunu geçen hafta gördüm: Bi otoparkta Michael Jackson’la karşılıklı dans ediyoduk. Ben moonwalk yapmaya çalışıyorum ama beceremiyorum, sonra Michael bana “o öyle yapılmaz böyle yapılır” dercesine bir bakıyor sonra çok kral bi moonwalk yapıyor, derken kan ter içinde uyanmışım…

Doktor Doktor Kalksana

E hani ilk 6 ay anne sütünden başka hiçbirşey verilmiyodu? Geçen hafta doktora kontrole gittik, bi ton besin takviyesi verdi:

-D vitamini yazıyorum,bunu günde 3 damla vericeksiniz

-Ama ilk 6 ay anne sütü dışında bişey vermenin zararı olmaz mı?

-Yok yok bişey olmaz,anne sütünde D vitamini olmadığından bunu dışardan vermek zorundasınız. Gaz için de şurup yazıyorum

- Haydaa, daha D vitaminini henüz kabullenememişken şurup da nerden çıktı?

- Merak etmeyin tamamen doğal bi karışım bu, dereotu,rezene,papatya filan. Çocuğun gazını alır.

-E peki naapalım,verecez artık

-Bi de çay yazıyorum, bunu da geceleri içirin.

-Çay mı??? Sigara da verelim mi hocam, çayın yanında iyi gider

- Efendim?

- Yok bişey,bu çaydan kaç kaşık verecez diyorum

- Bu da tamamen doğal bi çay,bebeğin rahat uyumasını sağlayacak, günde 4 tatlı kaşığı verebilirsiniz. Tekrar kontrole bi 3 ay sonra gelin

- 3 ay mı??? Yok 30. yaş gününde gelelim, hem bizim torunu da muayene edersiniz o arada

-Efendim?

-Yok bişey

Tamamen doğal malzemelerle üretilen ve çocukların hem zeka hem de fiziksel gelişmini destekleyen çok güzel oyuncaklar var bu sitede,fiyatlar biraz tuzlu ama ne yapalım,isme özel üretim olunca böyle oluyor:P

Özellikle “Şehir Planı” oyuncak kompleksine bayıldım. Ben küçükken babamın kasetleriyle otopark yapar, kasetlerden birini de araba yapar “rrnnn rnnn,düt düüt” diye otoparka park ederdim. Bu amcalar benim ilkel otoparkımı bayağı bi geliştirmiş

Bu arada, Tayga Toys’un logosuna bakarken farkettim: Tayga, harf dizilimi olarak çok kaliteli görünen bir kelime. Fonetik olarak da çok güzel, kulağa “kaliteli” geliyor. Ayrıca bugün öğrendim ki, Tayga kelimesinin bütün dillerdeki karşılığı yine Tayga’ymış (ingilizce,ispanyolca ve almancada Taiga,macarcacada Tajga,ruscada Taĭgá vs.), çünkü bütün dillere Altayca’dan gitmiş.

Yani annesi oğlusuna çok çok güzel bir isim seçmiş

05.09.2009-08.30

Doğumdan sonraki gün, eşimi ablası Börte’yle birlikte hastanede bırakıp sabah erkenden eve uğradım, evden almam gereken eşyalar vardı,sonra hemen tekrar hastaneye dönecektim. Ben eşyaları çantaya doldururken Börte’nin 5 yaşındaki kızı Ilgaz da peşimden dolaşıyordu.

Ilgaz: Giikan (Gürkan diyemiyor henüz kendisi)

Ben: Efendim Ilgaz’cım

Ilgaz: Tinkerbell oynayalım mı?

Ben: Olmaz Ilgaz’cım, şu an çok işim var

Ilgaz: Ne işin var?

Ben: Bebeğin eşyalarını hastaneye götürmem lazım

Ilgaz: Bebek doğdu mu?

Ben: Doğdu Ilgaz’cım

Ilgaz: Giikan…

Ben: Efendim Ilgaz’cım

Ilgaz: Büyük olmak çok zor di mi?

İşte o an anladım ki, aslında tüm bu çektiklerimiz, kendi çocuğumuzun ağzından böyle bir cümle duyabilmek için

(5 yıl sonra)

Tayga: Baba

Ben: Efendim Tayga’cım

Tayga: Oynayalım mı?

Ben: Olmaz Tayga’cım şu an çok işim var

Tayga: Baba

Ben: Efendim Tayga’cım

Tayga: Büyük olmak çok zor di mi?

…MISSION COMPLETED…

Şimdilik dünyadan izlenimlerim böyle, tamamen gereksiz bi olay bence, hastalıklarla uğraş, insanlarla uğraş, ne gerek var.

PS. Ha, bi de son 2 gündür bi banyo olayı çıkardılar başıma, o kadar bağırıyorum banamısın demiyolar, alıp o küveti kafalarına geçirecem bigün olan o olacak

04.09.09-11.00

6 saatlik suni sancinin sonunda doktorumuz geldi,son durumu inceledi, ‘sanci var ama acilim yok, ne yapsak’ dedi.Hukumetle muhalefet arasinda devam eden acilim tartismasi surerken esimin doktor ablasi Borte hizir gibi yetisti,uzman doktor agirligini koyarak kadin dogum katinda hakimiyeti ele gecirdi, doktorumuzla son durumu analiz edip artik beklemenin anlamsiz olduguna ve sezeryana karar verdiler.Umay, ablasi ve doktoru ile birlikte ameliyathane yoluna dustu ve aldi mi ben bi heycan. Heycaneycaneycaney kulaklarimdan tasiyor, ter olup avuclarimdan akiyor,2 saniye sabit durmak mumkun degil, kadin dogum katinda fIr donuyorum. Karimi alan asansor birazdan cocugumu getirecek,inanmaya imkan yok. Gozum asansor kapisinda,saniyeler gecmek bilmez, kamerayi hazirlayayim bari bos durmayayim derken…

Miracle of Life

04.09.09-13.30

Asansorun kapisi acildi ve icinden yesiller icinde 2 hemsire cikti. Sonra dikkatli bakinca aslinda hemsirelerden birinin Borte oldugunu farkettim, esas hemsirenin elinde ise minicik bisey var, Borte bana o minicik seyi isaret edip duruyor, ben daha ne oldugunu anlayamadan hemsire bebegi resmen ucurdu, inanilmaz bir hizla bebegi temizleme odasina goturdu, neyse ki bebegin kiyafetlerini daha onceden hazir etmis ve temizleme odasina birakmistim. Ben bebegimi goremeden odanin kapisi suratima kapandi. Cildirmak uzereyim,bebegi goremedim,icerden ses de gelmiyor derken UEAAAAAAAAAAAAAA diye bir ses, kulaklarimdan iceri akti,once yuregimi sonra cigerimi yakti,sonra da gozyasi olup gozumden fiskirdi. japon cizgifilmlerindeki cizgi-karakterler gibi yagmurlama sulama sistemi seklinde aglamaya basladim. O ses, kulaklarimdan bunyeme pompalanan bir mutluluk oldu,benligimi doldurdu agzima kadar,ben daha bu duygusal soku atlatamadan Borte kucaginda bebekle disari cikti, beni bi sandalyeye oturttu ve bebegi kucagima birakip “Ben Umay’in yanina gidiyorum” diyerek kayboldu…

…

Kucagimda oglumla basbasa, bambaska bi boyutta kalakaldim.Etrafimizdaki hersey once bulaniklasti, sonra kayboldu. Tum sesler once boguklasti,sonra tamamen kesildi.Butun hastanede, butun sehirde, butun dunyada oglumla benden baska kimse yok.Yuzune baktim,gozleri kapaliydi ve hic sesi cikmiyordu. Sonra aniden gozlerini kocaman acti ve direk gozlerimin icine bakti..bakti..bakti..o kadar uzun ve dikkatli inceledi ki suratimi..kucagimda yatan bu daha 3 dakikalik bebek, yarim saat boyunca  hic ama hic sesini cikarmadan uzun uzun beni inceledi,ben de onu inceledim. Ama ben tabi bu arada kac dakika once basladigini artik unuttugum gozyaslarimi honkure honkure aglamaya coktan donusturmustum. Yaklasik 20 saattir hastanede oturttugum karizma ve agirligimin, hemsirelerin korku dolu bakislari ve “aaa niye agliyosunuz beyfendi” laflari arasinda eriyip gitmesine aldiris etmeyerek salya sumuk agladim

04.09.09-14.00

Sonunda annemiz geldi,sanki az once ameliyata giren o degilmis gibi “Nasil, begendin mi? Guzel yapmis miyim?” dedi ve ben ona caktirmadim ama derin bir oh cektim,cunku oglumla basbasa gecirdigim bu yarim saat boyunca aslinda aklimin bir kosesinde hep Umay’in durumunun nasil oldugu meraki vardi. “Espiri yapabildigine gore durumu iyi” diye dusundum. Oglumuz sapasaglikliydi,sadece cok uzun yoldan, taa cennetten gelmis olmanin yorgunlugu vardi uzerinde. Annesi de az once gobegi 7 kat desilmis bir insana gore gayet neseliydi (Bu arada gobegin gercekten de 7 kat olmasi ve bebegin 7 kat derinden cikarilmasi sizce de cok manidar degil mi? Yerin 7 kat dibinden gelmek gibi bisey)

Ilk emzirme denemeleri

04.09.09-14.30

Icgudusel olarak emmek isteyen,ancak bunu tam olarak nasil yapacagini bilemeyen Tayga en sonunda saglam bi ciglik patlatip aglamaya basladi. O alt dudagini titreterek agladikca ben dunyayi yikmak istedim. Bir bebegin aglamasinin yurek parcalamasi baska birsey, o bebegin sizin bebeginiz olmasi bambaska birsey.

Ilk emzirme gercekten cok mesakkatli is,vazgecmemek lazim,hemsirelerin gazina gelmemek lazim, kolaya kacip mama vermemek lazim. Abartisiz 1-2 saatlik bir ugras sonunda cocuk emmeye basladi,ilk gun guzel emdi,biz de umitlendik “oh be oglumuz ne guzel emiyor” diye, ama sonra ne olduysa nazar degdi cocuga emmez oldu.Bu arada tum bunlar olurken yanimizdan hic ayrilmayan, hem bir doktor, hem bir anne hem de bir abla olarak bize mukemmel bir destek saglayan Borte’ye dunyadaki tum guzellikleri diliyorum. Bizzat Umay’in dogumunda bulundu, dogum sirasinda ona destek verdi, dogumdan sonra hem bana hem Umay’a neler yapacagimizi tek tek,sabirla ve uygulamali olarak gosterdi. Hakkini odeyemeyiz Borte, tekrar cok tesekkurler.

Babalara not: Daha onceki ‘Son Dortluk’ yazisinda bahsettigim hastane cantasi listesine 1 adet lansinoh krem ve 1 adet emzirme yastigi ekleyin. HEMEN!!

Cok Ozel Oda

05.09.09-10:30

Ertesi gun en sonunda ozel odamiza gecebildik ve ozel odanin hakkaten de cok ozel olduguna karar verdik. Sevgili babalar, ne yapin edin ve onceden bir ozel oda ayarlamaya bakin. O kadar farkediyor ki, bebeginiz ve esinizle gecirdiginiz bu cok ozel ve mahrem dakikalara alakasiz insanlar ve onlarin yakinlarinin limon olmasi, sizi tahmin ettiginizden daha fazla rahatsiz edebiliyor. Ozel odamizda 24 saat boyunca bebegi emzirmeye ugrastik, kimi zaman basarip mutlu olduk,kimi zaman basaramayip uzulduk, ve sonunda anladik ki aslinda hersey ama hersey o minik bebegin 2 damla daha fazla anne sutu alabilmesi icin…

Ilk Muayene

06.09.09-11:00

Dunden beri bekledigimiz cocuk doktorumuz geldi sonunda, oglumuza ilk muayenesini yapti. Asla sekilci bi insan degilimdir ama nebliim,adamin tipini hic gozum tutmadi, ne yalan soyliyim zibidinin tekiydi (o derece sinir oldum), bu sinirimde kendisinin futursuzca parmagini oglumun agzina sokmasinin ve cocugu itip kakmasinin buyuk etkisi oldu (meger emme refleksini filan kontrol ediyomus,ben ne biliim, kafa goz dalacaktim adama ‘NE SOKUYON LAN PARMAGINI OGLUMUN AGZINA’ diye). cok da genc birisiydi, ben ‘bisey bilmeyen pratisyen veya asistandir kesin’ diye dusundum ama meger adam uzmanmis sonradan ogrendik. ama ben bi kere killandim ya artik hayatta da goturmem cocugumu bu adama. ilk teshis olarak ‘Sarilik’ dedi ve yuregimize kor ates atip gitti. Neyse ki sonradan ogrendik,cok sik gorulen biseymis bu yenidogan sariligi ve super ciddi bisey diilmis. Sonra da zaten yenidogan konusunda uzman bi prof. bulduk ve bikacgun sonra bebegi ona goturduk. adam bizi bircok konuda cok rahatlatti. Sevgili babalar, bebek daha dogmadan once bir cocuk doktoru bulmanizi tavsiye ederim ve mumkunse yenidogan konusunda uzman olsun,cunku cocuk doktoru dedin mi o-hooo 50 cesidi var. ilk 1 sene filan yenidogan uzmanina goturmek,sonra yasi ilerledikce farkli konularda uzman cocuk doktorlarina goturmekte fayda var.

Bizim doktorumuz super relaks bi insan olarak ’3 ayda bi gelseniz yeter’ dedi (sanirim paraya doymus adam) ama bence yine de ayda bi rutin kontrole gitmekte fayda var,bizim anlamadigimiz bi hastalik olur,belirtilerini biz farketmeyiz,falan filan. risk almaya ne gerek var,ayda bi goturelim iste cocugu. Bir oneri de, kontrole giderken yaninizda kamera bulundurun. Hele ki ilk refleks testleri yapilirken muhakkak kayit yapin. Ilk yurume refleks testi yapildiginda agziniz acik kalacak ve yaninizda kamera oldugu icin bana cok tesekkur edeceksiniz

eveet,artik bir baba adayi degil, halis muhlis bir babayim.oglumun nufus cuzdanini cikarttirdigimda elime mavi kimligi tutusturdular ve ‘Baba AdI:Gurkan’ satirini gordum ve bi acayip oldum. Gururlandim, ben birisinin ‘Baba AdI’yIm…

pe-hey bee

03.09.09-16.00

Doktorumuzun bize söylediği saatte biz hastaneye yatmak için hazırdık, ancak hastane bizim yatışımız için hazır değildi. Daha 2 gün önce bize gevrek gevrek “her zaman özel oda bulunur beyefendi siz hiç merak etmeyin” diyen cart kırmızı rujlu bayan “hiç özel oda yok, hatta hiç yatak yok, kadın doğum katında sadece tek bir yatak var,o da 2 kişilik odada” diyince biraz cinlendim ama özel odalarda yatan hastaları gidip tedavi edip acilen taburcu olmalarını sağlayamayacağıma karar verip elimden bir şey gelmeyeceğini anladım ve kaderimize boyun eğdim. 2 kişilik odamıza yerleştik ama derdimiz bitmedi, oda arkadaşımız bayan mikroplarını saça saça (Bkz. Öksürürken ağzını kapatmamak) her öksürüşünde bizi biraz daha cinlendirdi ve akabinde “Nasılsınız bakalım” diye odamıza gelen doktorumuza “Bu kadın öksürüyo, biz burada kalmayız” diye şarladık. Başka bir 2 kişilik odadan taburcu olacak birisi varmış, bizi oraya aldılar, eski oda arkadaşımızı öksürükleriyle ve doktora şikayet edilmiş olmanın burukluğuyla baş başa bırakarak yeni odamıza taşındık. Yeni oda arkadaşımız üçüz bekleyen nazik bir bayandı.

03.09.09-20.00

Yeni odamıza yerleştik ve “Kıvanç Tatlıtuğ’a bakalım da oğlumuz ona benzesin” ümidiyle Aşk-ı Memnu’yu seyretmeye koyulduk. Tam da yakışıklı Behlül, yengesi Bihter’i kündeye getirmişti ki hemşire geldi ve bana “siz burada kalamazsınız” dedi. Neden? Çünkü erkeksiniz… Erkek olmam sebebi ile karımla ilgilenmemin yassah olduğunu bana anlatmaya çalışan hemşireyi nazikçe “Doktorumuz izin verdi” diyerek ikna ettim ve odadan çıkmamak kaydı ile eşime refakat edebildim. Zaten sabahın köründe bizi doğumhaneye alacakları için odada fazla kalamayacağımı bilinçleyen hemşire “Doktor izin verdiyse bana söz düşmez” dedi ve gitti, ben de pikenin altına saklanıp geceyi tamamladım.

04.09.09-05.00

Bizi suni sancı işlemleri için doğumhaneye aldılar. Yerinden pek memnun olan oğlumuzu yapmacık sancılarla kandırabileceklerini sanan doktorlar ne kadar yanıldıklarını günün ilerleyen saatlerinde göreceklerdi. Non-Stress Test denen, güya stressiz olması gereken ancak insanı strese boğan NST işkencesine bağlandık ve doğumhanede yalnız bırakıldık… Sizce ne kadar süre?..Bir saat?…İki?… Bilemediniz.. Tam 6 saat… Bu süre boyunca suni sancıyı tetikleyen hormonları yiyen eşim suni sancılar içinde kıvranırken ben de bana tahsis edilen arkalıksız koltuğun belime tecavüzünü metanetle karşılamaya çalışıyordum.

6 saatlik NST

Bel tecavüzcüsü koltuk

Bizi ilgiyle seyreden E.T.

6 saatlik can sıkıntısının sonuçları: saçma detay resimleri

To be continued….

Annesi ismini Tayga koydu.

Detaylar az sonra…

Flashback: 1 ay kadar önce, Afyon Özdilek Outlet’te bebek havlusu seçerken tezgahtara “Mavi renk havlular sanki sarılardan daha sert gibi” demiştim de tezgahtar da bana “Tabi ki, mavi kumaş her zaman daha sert olur” demişti.

Flashback içinde flashback: Afyon’daki tezgahtar bunu söyleyince hemen aklıma 2 ay önce Manavgat Özdilek Outlet’teki tezgahtarın “Mavi kumaş boyası, kimyasal içeriği sebebiyle kumaşı sertleştiriyor,o nedenle sarı veya yeşil gibi unisex diğer renkleri tavsiye ederim” dediği geldi

Özetle, erkek bebek bekliyosunuz diye illa her şeyi mavi almayın, sert oluyo. Yeşil alın, sarı alın, ya da benim gibi paso turuncu alın. Hastasıyım Turkcell turuncusunun

PS: Bütün kıyafetleri dıştan ütüledim mal gibi, sonra düşündüm “ulan ben bunları niye ütülüyorum: mikroplar ölsün diye ütülüyorum. ama kıyafetlerin dışı bebeğe dokunmayacak ki, içi dokunacak hep tenine” dedim ve bi de tersten ütüledim hepsini tekrar. Bi de Dalin’in yumuşatıcısı ne kadar muhteşem kokuyor arkadaş, insanın gözleri doluyo

ne acayip yaa, “haftaya naapıyosun”, “haftaya baba oluyorum”

en çok neyi merak ediyorum biliyo musunuz: bebek kime benziycek acaba? yani bu merak “keşke bana benzese” gibi bi merak diil, hatta keşke annesine benzese de güzel bi bebek olsa,bu öyle bi merak diil ama nebliim, annesine mi benziycek, yoksa dedesine mi, yoksa aileden kimseye benzemeyip (Bkz.ben) çok kendine özgü bi tipi mi olcak acaba? bebeğin tipi çok hızlı değişebiliyor, biçok arkadaşımdan şahit oldum,bebek ilk doğduğunda anneye benziyor, zamanla babaya benzemeye başlıyor filan. en çok neye şaşırırım peki onu biliyo musunuz: şimdi anne esmer,baba esmer, bebek böyle sapsarı,mavi gözlü filan olur mu acaba? hiç belli olmaz walla,benim babaannem yuguslav göçmeniydi, sarışın yeşil gözlüydü, halam da öyle, Umay’ın da dayısı sarışın mavi gözlü..

Ha bu arada aklıma gelmişken yeni öğrendiğim biseyi aktarayım: Kellik geni babdan değil anneden geliyomuş. Yani baba kelse çocuk da kel olmak zorunda diilmiş, esas dayıya bakmak lazımmış, yani dayı kelse çocuk kuvvetle muhtemel kelleşirmiş ileride. Bir diğer erkek evlat sahibi öğretisi aktarayım:sünnet. Erkek bebeği ilk 2 yıl içinde sünnet ettirmek en uygunuymuş, 2 yaş-6 yaş arasında yapılırsa çocuk travmaya giriyor,o sebeple ya 2 yaşına kadar, ya da 6 yaşından sonra yaptırmak lazım. Biz doğar doğmaz yaptırmayı düşünüyoruz çünkü sünnetsiz bebeğin temizliği daha zormuş.

Neyse,oğlumuz bi sağlıkla gelsin de…

Hiç bitmeyecek bir görevin oluyor çocuğun olunca, sonu olmayan bir sorumluluk duygusu, off yoruldum deme lüksünün olmadığını düşünmek  … BU fikirler beni biraz bunalttı ilk 2 ay kadar. Ama bu dönemde eşimin bana büyük desteği oldu hakkını vermelıyım. Gürkancığımm gibi baba olmayı bekleyen veya yeni baba olmuşlara sesleniyorum, hamilelik kolay , keyifli ve heyecanlı . sonrası için eşlerinize ekstra sabır, şevkat, anlayış ve sevgi göstermenizi öneriyorum. Zira iki kişilik sakin ve alıştığınız hayatınıza üçüncü(bazen dördüncü) kişinin dahil olmasıyla yeni bir düzen kurmak ve ona alışmak gerekiyor. Bu konuda size çok iş düşüyor .

Burda da ortam En Baba Gurkan ortami olmus gibi, nerde bu Basak, nerde bu millet?

Bu yazima girisi tam yapmadan belirtmek isterim ki bu yazimi benim icin bu blogda bir daha yazmaz diyen arkadaslara adiyorum….

Simdi diyeceksiniz ki bir baba neden ninja olsun? Ne alaka? Simdi soyle anlatalim, bebekler ilk dogduklarinda sahane oluyorlar, gunun 20 saati falan uyuyorlar, uyku aralarinda sut emiyorlar, kaka yapiyorlar. Elleri heyecandan titreyen anne babalar da mutluluktan ucarak bebekleri ile ilgileniyorlar. Bu bebekler ilk bir ay falan her ortam sartinda guzlece uyuyabiliyorlar.

Sonra ne oluyor? Buyudukce beyinleri olaylari algilamaya, sinirleri birbirine baglamaya basliyor. E o zaman da artik odadaki isigin, etraftaki sesin onemi oluyor. Mesela bebegini uyutmaya calisan bir babanin bogazi kotu oldugunda hafifce aksirip tiksirsa bebek uyaniyor, uyuyamadigi icin agliyor, agladigi icin anne baba uzuluyor. Zincirleme bir reaksiyondur gidiyor.  Iste bu noktalardan itibaren babalar acilarini, oksuruk, tiksirik ve ozellikle hapsuruklarini iclerinde tutmayi ogreniyorlar.  Icsel patlamalar yasiyorlar. Disaridan tek duyulan koca bir IIIPPPPPSSSSSST gibi bir ses oluyor, bu da genelde bebegi rahatsiz etmiyor. Ninja ozelligi 1: Oksurugunu ozutme!
Diyelim ki 1. teknigi gelistirdiniz, bebegi uyuttunuz odadan cikiyorsunuz; etrafiniza dikkat edeceksiniz. Bebek odasi dedigin seyin yerinde oyuncak, koltuk kenarlarinda kiyafet, sagda solda bez var. Onlara basmadan, carpmadan, ses cikarmadan cikmak lazim odadan! Ninja ozelligi 2: Karanlikta gorebilme, goremiyosa sezebilme!

E hadi 2. teknigi de kaptiniz, odadan ciktiniz, bu noktada evin yapi malzemesi onemli. Betonarme olan evlerde sorun yok, betondan ses cikartarak yuruyosaniz o zaman ninjsa degil sumocu olcaksiniz zaten. Ama tahta zemin, lamine olur, bambu olur, yapilarda o tahtalarin hangilerinin gicirdadigini tahmin edeceksiniz, olmadi ikinci sefere ogreneceksiniz. Mesela tahtaya yazin ciplak ayak yapisiyo yururken, noluyo? Fiiissssst gibi bi ses cikiyo o ayak alti tahtadan ayrilirken, bu da bebegimizin uyanmasina yol acabilir. Ninja ozelligi 3: Etrafindaki sartlari sezebilme, kisa surede ogrenebilme

Hersey tamam, odadan ciktiniz, kapiyi kapattiniz, sizin bebek uyuttugunuzu unutan birisi haldir huldur geliyo. Iste bu durumlar icin bebegin odasina dogru kim geliyo, nasi geliyo cok onceden anlamak, ve bu denemeyi durdurmak lazim. Yani Ninja Ozelligi 4: Etraftan gelebilecek tehlikelere karsi her an uyanik olmak (bildigin Unagi).

Evet bunun bir dersi yok belki, ama her baba zamanla bunlari ogreniyor. Bir bebegi 45 dakika uyutmaya calisip, sonunda misil misil, yumusacik uyuttuktan sonra ani bastiran bir hapsurukla cocugu ziplatip aglattiginiz zaman bir dahaki sefere hazirlikli oluyorsunuz…

Yazima burda son verirken WordPress’i kinamak istiyorum, abuk subuk insanlarin abuk subuk bloglarina abone etmis beni bana sormadan. Olm WordPress ayaani denk al! (Son cumleyi Adana’li agziyla yazdim)
Silaninbabasi

-         Ana kucağı: Bebeği hastaneden eve arabayla getirirken lazım olacak

-         Hastane çıkış seti: Adı üstünde

-         Kıyafet: Yelek, patik, çorap, zıbın, body, bi de penye battaniye

-         Pişik kremi: En iyisi Mustela (25 TL) http://www.hepsikampanyada.com/index.php?do=catalog/product&pid=281

-         Bebek bezi: Prima yenidoğan (50’lisi 20 TL). Dikkat: “Yeni bebek”le “yenidoğan” farklı bezler. Her ikisinin de paketi sarı olduğu için karışabiliyor. “Yenidoğan” sadece daha küçük değil, aynı zamanda iç astarı,vs. yeni doğan bebekler için özel üretilmiş bir bez. http://www.hepsiburada.com/prima-1-bebek-bezi-2-5kg-50-adet-yenidogan/productDetails.aspx?categoryid=301158&productid=oyunakle241119

-         Islak mendil: Unibaby yenidoğan (40’lı paket 4 TL). Yeni doğan bebekler için özel üretilmiş ıslak mendil sadece Unibaby ve Johnson’s var. http://www.hepsiburada.com/uni-baby-islak-pamuk-mendil-yeni-dogan-cotton-natural-40li/productDetails.aspx?categoryid=301175&productid=oyunakle00574

-    Doğumun uzun sürmesi riskine karşı anneyi beslemek için kuru üzüm, fındık,ceviz,vs. enerji verici yiyecekler

-    Baba için sandviç,vs. Annenin yanından bir an bile ayrılmaması gereken baba açlıktan bayılmasın diye…

-    Video kamera

-    Göğüs pompası ve biberon: Bebeğin anneyi emmeme riskine karşı… Bize elektriklisi hediye geldi ama bana pek kullanışlı gelmedi (sanki ben kullanıcam). Neden derseniz yok efenim fişe takacaksın, prizin kablosu kısa geldi-gelmedi bilmemne. Bazıları hem elektrikli hem pilli oluyor ama pil takınca cekisi dusuyormuş,illa prize takmak lazımmış. Gerçi manuel pompaların da anne açısından yorucu olduğu söyleniyor internet forumlarında. Tercih size kalmış. Elektriklide en iyisi Medela diyorlar: http://www.hepsiburada.com/medela-mini-elektrikli-pilli-sut-pompasi/productDetails.aspx?categoryid=301138&productid=oyunmed01

Manuelde en iyisi ise Lansinoh: http://www.hepsiburada.com/lansinoh-manuel-gogus-pompasi-manuel-breast-pump/productDetails.aspx?categoryid=301138&productid=oyunvochlaman

Biberon konusuna gelince, şu an piyasada bulunan en iyi marka, gerek dokunuş gerekse şekil itibariyle anne memesine en çok benzeyen (sırf bu yüzden sapıkların da müptelası olduğunu tahmin ettiğim) biberon Nuby (30TL).

http://www.hepsiburada.com/nuby-dogal-dokunus-silikon-biberon-150-ml-yavas-akis/productDetails.aspx?categoryid=301172&productid=oyunnub67016#tablnk

bisiklete benziyor ama değil, pedalı yok ve scooter-bisiklet karşımı bişey. Çocuğun denge duygusunu ve motor hareket gelişimini sağlıyor. 2 yaşından itibaren kullanılabilen bu canavar, ABD’de 159 USD’ye satılıyor.

Kararımı verdim,gözümü kararttım ve tam siparişi veriyodum ki şunu buldum:

Earlyrider’ın türk versiyonu olan Taytay, Toyiki mağazalarında 149 TL’ye satılıyormuş. Böylesi daha güzel oldu, gidip yerinde canlı canlı görüp deneyerek alabilmek, çocuğun bu oyuncağa ısınıp ısınmayacağını yerinde görebilmek önemli bi avantaj.

http://www.toyiki.com.tr/Products/Toyiki/PID-1000926.aspx

—

Daha önce demiştim ya, “keşke evde kullanılabilecek bi ultrason olsa” diye, ultrason değil ama anne karnındaki bebeğin kalp atışlarını dinlemeye yarayan Doppler cihazının ev versiyonu yapılmış:

Bu meret anne-babaların, bebeğin kalp atışlarını evde kendilerinin dinlemesini sağlıyor. Ancak hepsiburada’daki yorumlardan anladığım kadarıyla hem çok kullanışlı bir şey değil, hem de insanı paranoyaya itiyor (“Aha ses gelmiyor,yoksa çocuğa birşey mi oldu, eyvah hemen hastaneye gidelim” şeklinde tepkilere neden olabiliyormuş)

http://www.hepsiburada.com/bebesounds-dogmamis-bebeginizi-dinleme-cihazi/productDetails.aspx?categoryid=301154&productid=oyunbmbe003

Hepsiburada’daki 66 TL’lik dandik versiyonun yanı sıra bir de 120 TL’lik şöyle bir şey var:

Bu alet daha güven verici görünüyor. Detaylı bilgi için Bkz.http://www.meleksesleri.com

—

Bebeklerin cep telefonlarına ilgisi malumunuzdur, bu konuda bi arkadaşım dahiane bir çözüm bulmuş: cep telefonu bayilerinin vitrinlerinde cep telefonlarının birebir aynısı görünümünde ve ağırlığında olan demolar var,gitmiş onlardan almış bi tane, vermiş çocuğun eline, çocuk da oynamış hevesini almış ve kapanmış cep telefonu mevzuu.. bu konunun ciddiyetini anlayan fisher price da boş durmamış ve öğretici cep telefonu diye bişi yapmış, hem bir cep telefonu görünümünde, hem de çocuğa sayıları,harfleri,vs. öğretiyor. Süper di mi? Hemi de 40 TL

http://www.e-bebek.com/Fisher-Price-Turkce-Konusan-Egitici-Cep-Telefonu-ProdID84383.html

—

İlk kez Friends dizisinde duymuştum diaper genie’yi, bebek bezi saklama kabıymış. Ne saçma şey diye düşünmüştüm. Şimdi olayın bizatihi içine girdim ama halen bana çok saçma geliyor, nedir yani şimdi bu? Neymiş efenim dışarıya koku vermiyomuş, 100 tane bebek bezi sığıyomuş bilmemne.. e iyi de market torbası da aynı işi görmüyor mu arkadaş? Ne diye gidip 40 TL verip alayım ki bunu?

http://urun.gittigidiyor.com/Angelcare-Kirli-Bebek-Bezi-Aritma-Sistemi_W0QQidZZ18.817013

—

Turkcell, 3G ile çalışan Gözz diye bişey yapmış. “Çalışan bir anne bebeğini bakıcıya bırakınca aklı hep evde kalır” düşüncesiyle geliştirilmiş bir teknoloji. Şöyle çalışıyor: motosiklet kaskına benzer bir alet var, bu alet aslında kameralı bir cep telefonu (uzun bir ismi olduğu için bu yazımızda kendisine “miloş” diyeceğiz), içine sim kart takılıyor ve evde istenen yere yerleştiriliyor. Ofisteyken “Evde neler oluyo acebağa” diye meraklanınca miloşu arıyorsunuz, miloş otomatikman devreye giriyor ve siz evdekilere çaktırmadan cep telefonunuzdan evinizi izleyebiliyorsunuz. Ayda 29 TL’ye sağlanan bu teknoloji iyi güzel de ne kadar gerekli bilemiyorum. Aynı işi internete bağlı bir bilgisayar ve 10 dolarlık bi webcam de görür zaten. Ayrıca bakıcıya psikolojik bir baskı uygulamak ne kadar doğru o da ayrı bir tartışma konusu.

Canım oğlum,

Dün akşam anneannenler bizdeydi. Sen her zaman yaptığın gibi gece 11’den sonra anneni tekmelemeye başladın. Genelde gündüzleri hareketsiz oluyorsun ve akşamları (özellikle 11’den sonra) hareketlenmeye başlıyorsun (dolayısıyla geceleri de anneni uyutmuyorsun). Annenin bu konuda zekice bir teorisi var (bilirsin annenin her konuda zekice bir teorisi vardır): gündüzleri annen, odasında tek başına sessizce oturduğu için sen uyku halinde oluyorsun, geceleri ise televizyonun sesi, annenin sesi, benim sesim, vs. seni uyandırıyor ve hareketli oluyorsun. Her neyse, dün akşama dönelim. Sen anneni tekmelemeye başlayınca ben “Hah, bizimkinin saati geldi, gececi olacak oğlum. Gündüzleri uyuyor, geceleri annesinin karnında dört dönüyor” dedim, anneannen de “Eyvah eyvah, o zaman çocuk annesini sevecek, seni sevmeyecek” dedi. Ben bir telaşla “Neden? Ne alakası var?” dedim, meğer öyle söylenirmiş: gece uyumayan çocuk anneyi sever, babayı sevmezmiş. Mantığını pek anlamadım ama annen bu konuda da zekice bir teori üretti (o teoriyi burada yazamayacağım).

Daha önce “beni sevmeyeceğin” fikri hiç aklıma gelmemişti, anneni de beni de çok seveceğine hep emindim. Ama dün akşam ilk defa endişelendim “ya oğlum beni sevmezse” diye. Sonra düşündüm de, beni sevmek zorunda değilsin ki. Ben ne yaparsam yapayım sen beni sevmeyebilirsin. Özellikle ergenlik çağına geldiğinde, yaptığım her şey sana batabilir ve hatta benden nefret de edebilirsin. Ama unutma ki ben seni hep sevdim, seviyorum ve sevicem.

Sen beni sevmesen de ben seni sevicem

Bazen kavga edersek, sonrasında seni sevmiyormuş gibi yapsam da ben seni çok sevicem

Senin umrunda olmasa da ben seni hep sevicem

Not: Tamam biliyorum, “sevicem” denmez “seveceğim” denir. Her şeyimi de düzeltmesen olmaz yani.

Bizim oğlan kısmetli olacak galiba, ilk kıyafetleri Çınar Abisinden geldi, ama ne kıyafetler. Hepsi birbirinden şık ve tarz… Bakalım bizim oğlanın kıyafetleri kime nasip olacak. Talep eden varsa şimdiden söylesin, önce isteyen kapar. Kim bilir, belki de Çınar’ın kardeşine giderler:) Başak-Ahmet çiftine çok teşekkür ederiz, Çınar’a da sağlıklı, mutlu ve uzun bir ömür dileriz

Selamlar

Çocuğunuzu eğitirken disiplinli ve tutarlı davranmanız son derece önemlidir. Eğer fazla sıkı ya da gevşek tutumlar sergilerseniz çocuğunuz, nasıl davranacağını bilemez ve olumsuz tepkilerde bulunur. Anne-babası olarak önce kendi içinizde tutarlı olmalı sonrasında da çocuğunuza, doğru disiplin eğitimini vermelisiniz.

Disiplin için önemli ilkeler

• Tutarlılık disiplin için en önemli ilkelerden biridir. Çocuğunuzun uygun olmayan bir isteğine birkaç kez “Hayır” dedikten sonra sonunda “Evet” diyorsanız, çocuğunuz ısrar etmesinin işe yaradığını öğrenecektir.

• Eşinizle sözbirliği ve işbirliği içerisinde olmanız, disiplin için gereklidir. Çocuğunuza “Dışarı çıkmadan önce oyuncaklarını topla.” dediğinizde, eşiniz “Bırak gitsin, arkadaşları bekliyor.” diyorsa çocuğunuz işine gelen kuralı dinleyecektir.

• Davranışlarınızla çocuğunuza örnek olduğunuzu unutmamalısınız. Öğrettiğiniz kuralları kendinizin de sergilemelisiniz. Kardeşine vurduğu için çocuğunu döven bir baba “kimsenin kimseye vurmaması gerekir” kuralını önce kendisi bozmuş olur. Çocuğunuz anne-babasının birbirilerine nasıl davrandıklarını gözlemler. Eşiniz size, sürekli eleştiren ya da alaycı bir şekilde yaklaşıyorsa, çocuğunuzun, kardeşine olumlu ve saygılı davranmasını beklememelisiniz.

Bir çok çocuk gelişim kitabı okudum ve hepsinde aynı keyword geçiyordu:tutarlılık. Yani tüm bu yzılardan anladığım kadarıyla disiplin için anahtar kelime bu, anne ile babanın tutarlı olması. Anne babayla aynı fikirde olmayabilir (veya tam tersi), ama kendi aralarında konuşup ortak bir karara varıp o konuda her ikisinin de aynı tavrı sergilemesi şart.

1- İlk kullanılacak hayat kolaylaştırıcı banyo küveti ayağı ve banyo filesi! Ayaklar insanın beli ağrımadan bebeğe banyo yaptırma imkanı sağlarken, banyo filesi de “bebeği yıkarken ya elimden kaydırırsam, ya düşer boğulursa” gibi paranoyakça düşüncelerden kurtarıyor Resimdeki bahsettiği hayat kolaylaştırıcının en ilkel hali -biz de bunu kullandık. Ama Fisher-Price, Mothercare gibi markaların fantastik olanları da var…

2- Birinciyle paralel kullanılacak ikinci hayat kolaylaştırıcı: termofor! Hatta çok gazı olan bebeklerde buna hayat kurtarıcı da diyebiliriz! Hastaneden bebeği birazcık ısıtmak için, gaz sancıları başladığında da ayaklarına yakın yatağın içine koyarak yavrucağı rahatlatmak mümkün!

3- Bu da ilk aylardan lazım olan hayat kolaylaştırıcılardan: mama/biberon ısıtıcısı! Özellikle gece biberonla beslenen bebeklerin anne-babaları için olmazsa olmazlardan -ısıyı ayarlayıp biberonu içine koyuyorsunuz ve bu harika alet onu sınırsız süre o sıcaklıkta saklıyor. Yalnız, alacaksanız aşağıda resimde görüneni almanızı öneririm -tecrübeyle sabittir, diğerleri fasafiso!

4- Yine ilk günlerden işe en çok yarayan şeylerden biri: emzirme yastığı! Ama şu ayçöreği biçimli olanlardan… Hatta hamilelik sırasında yatarken karnın altına destek olarak kullanmaya başlayıp, emzirirken ve de bebecik oturma denemeleri yaparken ona destek olarak kullanmaya devam edebiliyorsunuz. Aşağıdaki resimde tüm kullanımlarını görebilirsiniz

5- Ek gıdalara geçtikten sonra bebeği mama sandalyesinde yemek yemeye alıştırmak çok önemli. Ama benim oğlum gibi bu tür alışkanlıklarına feci şekilde bağlı bir yavrunuz varsa bir süre sonra dışarı çıktığında pusetinde yemek yemek istemeyecektir! Bu aralar her restoranda mama sandalyesi bulmak mümkün, ama çoğu pek ergonomik olmadığı için Çınar’a yemek yedirirken epey zorlandık. Sonra bir arkadaşım (yuvamızın psikoloğu) kendi kullandıkları bu portatif mama sandalyesini önerdi bana (bkz. resim)! Bizimki -ve arkadaşımınki- Fisher Price Yağmur Ormanı mama koltuğu. Uzun kayışları sayesinde her tür sandalyeye monte edilebiliyor, üzerindeki oyuncaklarıyla Çınar uzun süre oyalanabilyor -böylece dışarıdayken biz de anne-baba olarak rahatça yemeğimizi yiyebiliyoruz! Üstelik çok hafif, kolayca katlanıp çanta olabiliyor, taşıması çok kolay! Bu mama koltuklarının Chicco marka olanı, ve Fisher Price olup da oyuncaksız olanları da bulunuyor. Gezenti anne-babalar için olmazsa olmaz!

6- Birinci seride bahsetmek istediğim son hayat kolaylaştırıcı ise yine ek gıda dönemine yönelik, Kid-Co markasının yiyecek değirmeni! Türkiye’de bu üründen yok sanırım ama Amerika’dan gelen arkadaşlarımızdan rica edilebilir, zira kendisi hem hafif hem de son derece ucuz (15 USD civarındaydı yanlış hatırlamıyorsam). Bebeğiniz yiyecekleri güzelce çiğneyebilene kadar yemek hazırlamaktaki en büyük yardımcınız olacağına eminim -çünkü benim için öyle! En yararlı yanı şu: Bu yemek değirmeni gıdaları pürüzsüz bir biçimde püre yapmadığı ve hafif pütürlü bıraktığı için de bebeklerin çiğneme alışkanlığı geliştirmesine yardımcı oluyor! İlk başta Çınar’ın çorbalarına karıştırmak istediğim etleri geçiriyordum bu değirmenden -özellikle tavuk ve balık için harika -çünkü bunlar rondoda ya da blenderda lif lif oluyorlar ve bebek çiğneyip yutamıyor…  Sonra “e sebzeleri de böyle rendeleyeyim” dedim… şimdilerde ise en çok yaz meyveleri için kullanıyorum. Çok lifli olan yaz meyveleri cam rendeye hiç uygun değiller, uzun lifleri olduğu için rendelendiğinde bebeğin boğazına takılıyorlar (Çınar bir ara bu yüzden çok kusuyordu). Ama bu değirmenden geçirince lifler de parçalanıyor. Hatta vermesi çok zor olan kiraz, üzüm gibi meyveleri de çekirdekleriyle atıyorum içine, kabuklar, çekirdekler bir kenara ayrılıyor, meyvenin etli kısmı Çınar’a kalıyor! Bu sayede oğluma nefis meyve salataları hazırlayabiliyorum

Şimdilik aklıma gelen hayat kolaylaştırıcılar bunlar! Daha deneyimli anne-babalardan eklemeler yapılırsa harika olur, ben de yararlanırım… ben de aklıma geldikçe ve yeni “şeyler” keşfettikçe toparlayıp seriye devam edeceğim!

Sevgiler!

Bi doktor anlatmıştı, hastası her kontrole gelişinde “ay alacam sonunda şu ultrasondan bi tane evime olan o olacak” diyip duruyormuş,ve kadın sonunda almış gerçekten de, hem de 3 boyutlu olandan. Doktorun dediğine göre aldığı alet 1 milyon dolar civarında bişeymiş.

Bense hep USB ile bilgisayara bağlanabilen bir ultrason aletinin hayalini kuruyorum. Nedir yani çok zor bişi olmasa gerek böyle bişi üretmek. Biz sonuçta bebeğin kilosunu,boyun,vs. ölçmek istemiyoruz,sadece görmek bize yeter. Hem öyle çok net olmasına da gerek yok, böyle hafif bulanık da olsa gösteren, ölçüm yapmayan bi ev tipi ultrason yapılamaz mı?

Sut artıran urunler
günde 2-3 litre sıvı (meyve suyu, su, süt,vs.)
günde 4-5 fincan rezene cayı
kuru dut
incir
kayısı,kayısı hosafı
uzum
elma suyu
sabahları aç karnına (ve mümkünse her öğün) bir avuç dereotu

Gaz kesen urunler
kuru dut
bamya
ayrıca,zeytinyağı ile bebeğin karnına saat yönünde masaj yapmak ve bebeğin karın bölgesini sıcak tutmak

bunlar da Umay’ın bulduğu süt azaltan ürünler:
Ada çayı
Nane / Mentol
Kekik
Maydonoz
Kara ceviz

Modaya düşkün birer anne ve baba olarak bebeğimizin erkek olacağını öğrendiğimizde karar verdik: biz (ve bir erkek olarak özellikle babası) nasıl özenli giyiniyorsak, onun kıyafetlerine de aynı özeni gösterecektik; öyle de yaptık :) -tabii kendimizi tüketim çılgınlığına kaptırmadan, zaten tarzımızı fark eden herkes öyle güzel hediyeler getirdi ki, bizim yavrumuza çok da bir şey alamamıza gerek kalmadı Gezmeyi seven bir aile olduğumuz için de alınan kıyafetlerin hepsini doya doya giydirebildik.

Bebeğe yapılan giysi alışverişi kadar keyifli bir şey olamaz herhalde! Minik bebeğinizin minik bir adama dönüştüğünü hayal etmek (ve giydirince çyle olduğunu görmek) çok ama çok eğlenceli! Bizce erkek bebek kıyafetlerinde en iyi 3 mağaza:

1- Zara Baby: Fiyatları uygun sayılabilir -özellikle indirimi başarılı!

2- Baby GAP: Türkiye’de pahalı, ama yurtdışından getirebilecek birileri varsa harika! Özellikle kot pantolonlarının hastasıyız! (Sıla’nın babası, Eylül’de siparişlerimizi bekle )

3- Marks&Spencer ve C&A: Üçüncülüğü paylaşırlar; özellikle C&A’nın fiyatları çok uygun! Örneğin kot pantolonun fiyatı 17 TL!

Yukarıdakı fotoda uygun fiyatlı alternatifler de var. Aslında Next’in tek kıyafetlerinin fiyatları çok ucuz değil ama “value pack” dedikleri ikili ya da üçlü t-shirtleri ve pantolon/şortları gayet uygun! Smyk’ı biz çok seviyoruz! Hem fiyatlar uygun, hem de güzel kıyafetler bulunabiliyor. Ayakkabı 13 TL, gömlek body 15 TL!

Biz bu mağazaları çok çok seviyoruz ve Çınar’a bir şey alınacağı zaman önce buralara bakıyoruz! Aşağıdaki fotolarda da aldığımız (diğer) kıyafetleri nasıl kombinlediğimizi (ve de oğlumuzun nasıl büyüdüğünü) görebilirsiniz…

Tüm erkek anne-babalarına iyi eğlenceler!

www.dailymotion.com/video/x17oqh_ugly-kid-joe-cats-in-the-cradle_fun

My child arrived just the other day
He came to the world in the usual way
But there were planes to catch and bills to pay
He learned to walk while I was away
And he was talkin’ ‘fore I knew it, and as he grew
He’d say “I’m gonna be like you dad
You know I’m gonna be like you”

Bu zamana kadar uzunca bir süre tuttuk kendimizi ama artık dayanamayıp başladık bebek alışverişine. Marcs N Spencer’da çok güzel bebek takımları var, her gittiğimizde elimiz gidip gidip geliyodu bu kıyafetlere,geçende artık daha fazla tutamadık kendimizi ve 3′lü zıbın aldık. Bizim oğlan geldiğinde havalar soğumaya başlayacak diye düşünüp uzun kollu bişi aldık. Bir de geçenlerde yine babaolmak.com’u okurken metallica.com sitesinde çok güzel bebek kıyafetleri olduğunu öğrendim ve hemen baktım:

Sonra düşündüm,ulan bunu ben de yaparım, 1 zıbın,2 kutu tekstil boyası bitti gitti. E hatun da çevre mühendisi olunca ve hele ki tekstil boyası üzerine doktora yapmışken önce ona danıştım bebeğe bi zararı olur mu diye,olmaz dedi. Şimdiki yeni hedefim bikaç tane desensiz,düz renk zıbın alıp onlara çeşitli çizimler (artık Iron Maiden olur, Metallica olur,vs.) yaparak oğluma eşsiz zıbınlar üretmek.

2. alışveriş ögemiz bir fotoğraf makinesi oldu. Bebek gelecek,her anını çekmek lazım diye düşünerek bayaa bi araştırdım ve kararımı Nikon’dan yana verdim (bu arada fotoğraf mak. araştırırken gördüm ki fotoorafçılar da Canon’cular ve Nikon’cular olarak ikiye ayrılmış. Nikon’un kullandığı Nikkor lenslerin NASA tarafından kullanıldığını öğrenince ben de Nikon’cu oldum). Öyle hemen profesyonel bişi almayayım,alsam da aletin hakkını veremem,ufaktan başlayalım diyerek Nikkor lensli en ucuz modellerden olan L20 aldım

Yok efendim 10 MP,Nikkor lens falan filan hepsi bi tarafa da şunun rengine bakar mısın arkadaş ya:) sırf rengine tav olup aldım kendisini,inşallah işimizi görür

Şu sıralar döne dolana araştırmasını yaptığım yeni tema:müzik seti. Şöyle ki, daha önce de bahsettiğim gibi bebek için bissürü ninni temin ettim ve bunları bebeğe şimdiden dinletmeye başlamak istiyorum (anne karnında duyduğu melodileri doğduktan sonra da duyunca kendisini anne karnında zannedip huzur bulacağını ümit ediyorum). Bu nedenle taşınabilir/hafif bişeye ihtiyaç var (bebek uyurken yanına koymak, yıkarken banyoya götürmek gibi amaçlarla), ama ses kalitesi de öyle dandik olmayacak, hem mp3 çalabilecek hem cd. Tüm bu özelliklere sahip 2 set var,birisi Philips AZ320, diğeri Vestel 90WO

Philips’in sesi daha iyi,hem daha iyi bi marka falan filan ama Vestel’in rengine bakar mısın arkadaş ya:) yani sırf rengi yüzünden daha kötü olmasına rağmen Vestel alasım var,henüz karar veremedim.

aha bu da philips.hiç sevemedim tipini. şuna bak. odun gibi.