En Baba Blog

Babaların buluşma noktası

KARDEŞ

with 3 comments

Uzun süredir yazamıyorum,neden? 16 gün önce evimizin yeni üyesi aramıza katıldı da ondan. Can Kaplan’ımızın doğum hikayesini kendi blogunda anlatıcam, olayın Tayga açısından durumu şöyle:

Doğumdan önce: Çok heyecanlı ama biraz da tedirgin; rutinlerine sıkı sıkıya bağlı birisi olarak hayatında nelerin değişeceğini çok merak ediyor ve endişeli.

Doğumdan hemen sonra: Çok ama çok heyecanlı, kardeşini ilk gördüğü anı hayatım boyunca unutmicam,hiç o kadar heyecanlı görmemiştim kendisini:)  Tayga’nın bi göstermelik/sahte gülüşü vardır, ama bi de içten/canı gönülden gülüşü vardır, kardeşine canı gönülden gülüyor ve gerçekten de sevgiyle yaklaşıyor.

1. hafta: Annenin sürekli bebekle ilgilenmesi biraz canını sıktı, anneden uzaklaşma ve “baba yedirsin, baba giydirsin, baba yıkasın, baba uyutsun”lar başladı (Ama çok şükür ki anneye olan öfkesini asla kardeşine yansıtmadı). Bunu farkedince hemen bir acil durum planı yaparak akşamları anne ile daha fazla zaman geçirmesini sağladık, anında etkisini gösterdi, sinir gitti.

2. hafta: Kreşten almaya gittim, yardımcı öğretmen vedalaşma sırasında “Kardeşine selam söyle, kardeşini özledin mi? Kardeşini seviyo musun? Kardeşinin adı ne? Kardeşin kime benziyor?” gibi “kardeş”le başlayan bir çok soruyu ardarda sıraladı, Tayga hiç cevap vermedi,sadece sahte gülüşünü yapıştırdı suratına. Eve geldik, “Hadi in babacım arabadan” diyorum, hiç kıpırdamıyor, hiç cevap vermiyor,sessizce yere bakıyor. ALAAAARM!!! Kapısını kapattım, yanına oturdum, dakikalarca konuştuk,sonuçta şunu anladım: Kardeşini seviyor ancak “sevmek zorunda olma” hissiyatı onu geriyor, ayrıca etrafındakilerin sürekli kardeşiyle ilgili sorular sormasından çok rahatsız. Kardeşini sevmek zorunda olmadığını,bunun çok normal olduğunu ve “birisini sevmeme”nin kendisini kötü bir insan yapmayacağını anlattım. Hemen ertesi gün de kreşi uyardım,artık kardeş sorusu sormuyorlar ama malesef akşamları kreşten alma sırasında karşılaştığımız velilerin istinasız hepsi bu soruları sormaya devam ediyor. Onlar da iyi niyetli tabi sonuçta, çocuk üzerindeki olumsuz etkisi kimsenin aklına gelmiyor, kendim bu durumu yaşamasaydım benim de aklıma gelmezdi açıkcası.

2. hafta itibariyle durum bu,şimdilik iyi gidiyoruz,umarım böyle devam eder.

Written by gurkanyucel

25 Aralık 2013 05:09

Uncategorized kategorisinde yayınlandı

3 Yanıt

Subscribe to comments with RSS.

  1. Yeni gelen bebek icin hayirli olsun diyorum.fakat oglunuzla konusurken ki “kardesini sevmek zorunda olmama durumu “cok dogru gelmedi bana.hayatini paylasacagi bir adam var karsinda.artik herkes onu kardesiyle anacak.bunu engelleyemezsiniz.ve onu sevmesi onu kiskanmasina mani olur.insanlarinda kendisi gibi heyecanlandiklarini ondan dolayi bunu sorduklarini cunku insanin kardesinin olmasi basina gelen en guzel sey oldugunu anlatin.bebegin buyuyup kendisiyle oynamak icin sabirsizlandigi ve abisini cok sevdigini söyleyin. Annem kardesim yuzunden beni atti diye düşünüyor. Bir anda ilgiler ona kaydi diye üzülüyor.anne abiyle ilgilensin. Eskisi gibi annesini kaybetmemis olma hissi onu rahatlatacaktir.

    ferhan

    02 Ocak 2014 at 22:30

  2. Sahi kardeş nasıl?! Şakaydı tabii hayırlı uğurlu, analı babalı, abili büyüsün.

    Anonim

    25 Aralık 2013 at 11:00

    • 🙂 Teşekkürler

      gurkanyucel

      25 Aralık 2013 at 12:25


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Bir Kaplanın Günlüğü

Babaların buluşma noktası

%d blogcu bunu beğendi: